"Neira" (En toda a entrada)

Pedúnculo e vaíña dos froitos das fabáceas, como os feixóns e as fabas.

Talo seco oco dalgunhas plantas como o millo ou a pataca.

Lugar onde se limpan os cereais despois de ser mallados.

Conxunto de toxos e matogueira que, dispostos nunha eira ou camiño, acaban por se converter en estrume para os campos.

asoira que se emprega na limpeza dos cereais para separar o gran da palla.

Cama improvisada feita con pallas.

caneirado.

Abertura feita no muro ou na parede para deixar pasar as augas.

Conduto que recolle e verte a auga dos tellados.

1. Canle feita con dous muros que forman unha represa no río, onde se colocan as redes para pescar.

2. Presa pequena que estanca o caudal dun río.

1. Que está provisto de canóns.

2. Embarcación de guerra armada con canóns.

3. Lancha provista de canón, morteiro ou obús empregada en combates a curta distancia.

Persoa encargada de disparar os canóns.

Composición cantada.

1. Composición poética formada por unha estrofa de catro versos de arte menor con rima asonante nos pares.

2. Poema narrativo medieval en lingua románica, centrado en feitos históricos con moitos elementos lendarios que era divulgado polos xograres.

1. Composición coñecida como xaneira, anibón e panxoliña que presenta unha estrutura simple e que era executada por rapaces e mozos diante das casas.

2. Canto propio dos arrieiros caracterizado por ter un ritmo lento e monótono.

3. Canto de melodía monótona e ritmo suave, que se emprega para facer durmir os nenos.

4. Canto entoado por persoas que traballan nos labores de erguer pedra, que se caracteriza por conter vocabulario da xerga dos canteiros.

5. Canto entoado polos cegos en festas e romarías acompañado por un violín ou por unha zanfona. OBS: Tamén se denomina romance de cego.

6. ...

1. Peza de forma angular, de ferro ou aceiro perfilado en escuadra, moi empregada nas construcións metálicas como reforzo ou elemento de unión.

2. Peza en forma de L, xeralmente metálica, que se coloca como reforzo ou adorno nas esquinas de mobles.

Moble de forma triangular que se coloca nun recanto dunha estancia.

1. Peza de roupa longa e folgada que se ensancha progresivamente desde o pescozo ata máis abaixo dos xeonllos, aberta por diante e sen mangas, que se leva sobre as costas cubrindo a vestimenta.

2. Capa confeccionada con tea impermeable para protexerse da chuvia.

3. Capa de maior tamaño ca a pluvial que empregan os arcebispos no coro para asistir aos oficios divinos e a outros actos capitulares.

4. Carapucho que servía antano para protexerse da chuvia, similar á coroza pero con menos pezas.

5. Capa que usan as dignidades, os cóengos e demais prebendados nas igrexas catedralicias e colexiais.

6. estidura en forma de capa, xeralmente de seda e con carrapucha, que usa o celebrante nalgunhas cerimonias litúrxicas.

7. Capa longa que chega ata os nocellos.

Substancia que se estende dunha maneira uniforme sobre algunha cousa.

1. ...