"MPLA" (En toda a entrada)

Acción e efecto de implantar ou implantarse.

1. Inserción dun implante.

2. Anastomose cirúrxica terminolateral.

3. Substancia, estrutura metálica ou sintética ou enxerto introducido cirurxicamente no tecido celular subcutáneo para dar soporte a unha prótese, conseguir unha liberación lenta do principio activo ou mellorar ou rexenerar a función dun órgano danado.

4. Técnica cirúrxica que se emprega para o tratamento da xordeira bilateral profunda, que se basea na implantación dunha prótese que, mediante unha estimulación eléctrica directa sobre o nervio auditivo, produce no paciente unha sensación de audición.

Fixación na mucosa uterina do ovo fecundado.

Procedemento que consiste en bombardear un material con átomos ionizados de suficiente enerxía para penetrar máis alá da capa superficial do material.

Establecer algo nun lugar, especialmente un costume, uso ou norma. Tm v pron.

Realizar unha implantación.

1. Deixar a marca dunha cousa sobre outra, apertando unha contra outra.

2. Deixar a marca en tinta, enriba dun papel, para presionar contra un gravado ou molde na prensa.

1. Tirar un texto por medio da prensa ou doutra máquina adecuada, para obter un ou máis exemplares.

2. Obter, por medio dos procedementos adecuados de prensa, un gran número de exemplares.

Fixar indeleblemente na memoria ou no ánimo.

Comunicar ou transmitir a algo ou alguén un carácter ou certo estado ou forma.

Fixarse algo na memoria.

Que non ten cortado o pelo ou a barba.

Aplícase ao exemplar que ten os pregos sen cortar.

Relativo ou pertencente aos kurdos ou á súa lingua.

Individuo do pobo kurdo.

Pobo de orixe indoeuropea descendente probablemente dos medos que habitan nunha ampla zona, dividida entre Turquía, Iraq, Irán, Siria, Acerbaixán e Armenia.

Lingua indoeuropea que se fala en Iraq, Irán, Siria e Turquía.

Parte do corpo humano desde a axila á cadeira ou a parte correspondente do corpo dun animal.

Parte que con relación ao centro está situada á dereita ou á esquerda de algo ou de alguén.

Cada unha das caras opostas dun obxecto plano.

Cada un dos límites dunha superficie ou dun polígono.

Parte dun corpo, dunha superficie ou dun lugar que está máis próxima aos seus límites.

Parte do espazo, dunha área ou dun obxecto contemplada por oposición a outra.

Bando que se adopta en oposición a outro.

Cada unha das consideracións que se poden ter en conta sobre un tema.

Crustáceo da orde dos decápodos, coas primeiras antenas moi curtas e que se caracteriza polas branquias internas das segundas antenas, moi planas e amplas.

Crustáceo da orde dos decápodos, co primeiro par de patas en forma de grandes pinzas. Ten o abdome alongado e é de cor rosa. OBS: Tamén se denomina cigala.