implantar

Escoitar
implantar

1 im- + plantar

  1. v t

    Establecer algo nun lugar, especialmente un costume, uso ou norma. Tm v pron.
  2. v t

    Realizar unha implantación.

Citas

  • A lei implantouse tres anos despois de ser aprobada
  • O novo réxime implantouno un militar dictador

Palabras veciñas

implacable implacentario -ria implantación implantar implicación implicar implícito -ta
Conxugar
VERBO implantar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles implanto
implantas
implanta
implantamos
implantades
implantan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles implantaba
implantabas
implantaba
implantabamos
implantabades
implantaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles implantei
implantaches
implantou
implantamos
implantastes
implantaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles implantara
implantaras
implantara
implantaramos
implantarades
implantaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles implantarei
implantarás
implantará
implantaremos
implantaredes
implantarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles implantaría
implantarías
implantaría
implantariamos
implantariades
implantarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles implante
implantes
implante
implantemos
implantedes
implanten
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles implantase
implantases
implantase
implantasemos
implantasedes
implantasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles implantar
implantares
implantar
implantarmos
implantardes
implantaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
implanta
-
-
implantade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles implantar
implantares
implantar
implantarmos
implantardes
implantaren
Xerundio implantando
Participio implantado
implantada
implantados
implantadas