"Gaci" (En toda a entrada)

1. Oficial dun navío, responsable técnico da navegación.

2. Cómitre da capitanía nunha escuadra.

Mestre ou patrón dun navío mercante.

Calidade de complementario.

Actuación conxunta entre dous ou máis bens para satisfacer unha necesidade determinada.

Relación de oposición semántica que se establece entre dous termos cando a negación dun implica a afirmación do outro.

Obrigación contraída entre persoas por unha promesa, documento ou acordo similar.

Situación difícil na que é complicado decidir qué facer.

1. Contrato especial formalizado en escritura pública polo que as partes dunha controversia estipulan que o conflito existente entre elas sexa resolto por terceiras persoas, unha ou máis en número necesariamente impar, designadas por elas mesmas.

2. Escritura ou acta na que consta o compromiso das partes a someterse a unha arbitraxe imparcial.

3. Resolución dun litixio por arbitraxe.

1. Delegación que, co fin de elixir os ocupantes de determinados cargos civís ou eclesiásticos, fan os electores nun deles ou en máis dun para designar o que debe de ser nomeado para o cargo.

2. Forma de elección do dereito canónico consistente na circunstancia de que os electores, unanimamente e por escrito, confiran a unhas determinadas persoas o dereito de elixir en nome de todos.

Relativo ou pertencente á congregación relixiosa da Inmaculada Concepción de María.

Membro da congregación relixiosa feminina consagrada a honrar á Inmaculada Concepción de María.

Pór fin a unha cousa que se está a realizar.

Chegar a través dun razoamento a unha conclusión.

Pór fin ás alegacións en defensa dunha parte, unha vez respondidas as da contraria.

Chegar algo á súa fin.

Acabarse algo.

Acción e efecto de concretar ou concretarse.

Acumulación, a partir dun núcleo orixinal, de partículas que se unen para formar pequenas masas entre os sedimentos.

Precipitación que forma capas superpostas, case sempre pola acción da auga.

Masa sólida que se constitúe por agregación e endurecemento de diversas materias, producida xeralmente por circunstancias patolóxicas e que se pode dar en diversos tecidos.

Acción de confesar ou confesarse.

1. Sacramento da penitencia.

2. Parte do sacramento da penitencia que consiste na declaración dos propios pecados ao sacerdote.

1. Igrexa ou relixión á que pertence unha persoa.

2. Síntese escrita da fe dunha igrexa, especialmente protestante.

1. Declaración pola que unha persoa recoñece a súa participación nun feito delituoso como autor, cómplice ou encubridor.

2. Medida de proba testemuñal prestada por unha das partes litigantes nun proceso.

...

Acción de confrontar.

Investigación da compatibilidade entre elementos orgánicos, procedentes de individuos diferentes, mediante técnicas baseadas no feito de poñelos en contacto.

Proba pericial que consiste en recoñecer ou negar a autenticidade dun documento privado presentado en xuízo ou as sinaturas que nel figuran.

Exame simultáneo en instancias xudiciais de dúas testemuñas para descubrir a posible contradición entre elas.

1. Asociación de fieis que se reúnen baixo unha advocación relixiosa, para o exercicio da piedade e con finalidades apostólicas.

2. Asociación de cregos e laicos que ten por finalidade promover a fe cristiá mediante a espiritualidade litúrxica, a piedade mariana, o sentido da Igrexa, os exercicios de santo Ignacio e as actividades apostólicas.

1. Comunidade reunida para o culto nas igrexas da Reforma.

2. Comunidade local de crentes, sobre todo o estamento laical que a forma.

Unión de diversos mosteiros que dependen dun único superior, pero que conservan a súa independencia.

Compañía de relixiosos ou relixiosas que fan votos sinxelos, que poden ser perpetuos ou temporais.

Cada unha das comisións ordinarias, integradas na curia romana, que asisten ao papa no goberno da Igrexa, con potestade administrativa na súa competencia.