"mita" (En toda a entrada)

1. Arte de fabricar obxectos con materiais terrosos cocidos.

2. Cerámica neolítica feita a man que ten formas sinxelas decoradas con liñas que forman bandas.

3. Técnica de decoración cerámica en que as cores se separan por liñas realizadas cunha mestura de manganeso e materia graxa.

4. Cerámica prehistórica que se caracteriza por impresións de cordas ao redor do colo e da barriga dos vasos ou ben por incisións fondas imitando cordóns.

5. Decoración da cerámica grega que se caracteriza polas escenas con figuras pintadas en negro sobre fondo vermello.

6. Decoración da cerámica grega que se caracteriza pola representación de escenas con figuras pintadas en vermello sobre fondo negro.

Cada un dos obxectos que se elaboran mediante a arte da cerámica.

cercar.

1 cerca.

Lugar delimitado por unha cerca.

cerrar.

Que ten os seus elementos moi xuntos.

Que ten unhas características locais moi marcadas con respecto á lingua, fala ou acento.

Que é incapaz de aceptar todo o que sexan opinións distintas das propias.

Que é pouco comunicativo para expresar o que pensa ou o que sente.

Aplícase ao son en que a súa articulación se estreita co paso do aire.

Construción que se fai con calquera material para delimitar ou pechar un terreo.

Terreo que está pechado cunha construción.

Encaixar por completo algo que se abre no seu marco ou oco correspondente. Tm v i.

Xuntar dúas partes do corpo ou dalgunha cousa articulada por un extremo para que desapareza a súa abertura.

Poñer a peza que tapa un obxecto.

Asegurar cun mecanismo adecuado algo para impedir que se abra.

1. Delimitar un lugar de tal modo que quede separado do que o rodea.

2. Estar algo ou alguén incomunicando un recinto, un edificio ou outro lugar co exterior ou impedindo o paso de algo.

Interromper definitiva ou temporalmente a actividade de algo.

Dar por rematado e establecido un trato ou un asunto.

Rematar un traballo ou realizar a última tarefa del.

...

Corpo limitado por unha superficie cilíndrica e dous planos paralelos que a cortan.

1. Elemento cilíndrico que forma parte de moitas máquinas que se empregan na industria.

2. Peza metálica cun baleiro construtivo cilíndrico dentro do que se move un pistón.

Parte interior cilíndrica do talo.

Forma volcánica constituída por unha gran masa cilíndrica de lava solidificada que ascendeu en estado viscoso pola cheminea do volcán en forma de agulla ou domo.

Pequeno cilindro de pedra, marfil ou barro vidrado, cunha perforación lonxitudinal e coa superficie gravada en oco, que se imprimía facéndoo rodar pola superficie de táboas finas de arxila aínda branda. Tiña un tamaño reducido que facilitou o seu emprego para asinar obxectos ou documentos. Orixinario do país de Sumer, pasou a Siria e Palestina, e chegou ao Val do Nilo na época predinástica.

Formación alongada, que aparece no sedimento urinario.

1. Parte máis elevada dunha cousa.

2. Parte ou grao de maior elevación dalgunha cousa.

3. Situación de maior importancia ou grandeza dunha cousa que se indica.

1. Moldura de dobre curva.

2. Cima que ten a parte superior cóncava e a inferior convexa.

3. Cima que ten a parte superior convexa e a inferior cóncava.

1. Inflorescencia definida na que o eixe principal ten crecemento limitado e remata nunha flor.

2. ...

Cinto cunha borla en cada cabo, co que o sacerdote cingue a alba para celebrar os oficios divinos.

Porción do frústulo das diatomeas, que limita lateralmente cada célula formada polas dúas pleuras.