"Fara" (En toda a entrada)

Facer menos denso un corpo gasoso. Tm v pron.

Producir a rarefacción no interior dun recipiente.

Facer de novo aquilo que estaba desfeito ou mal feito.

Conseguir un froito o punto óptimo para o seu consumo.

Conseguir alguén as calidades que se supoñen nunha idade determinada.

olver a ter boa saúde.

Acción e efecto de reflectir ou reflectirse.

Operación coa que a mente pon atención aos propios actos do coñecemento, e incluso ao eu ou suxeito que os sustenta, e non ao contido destes actos.

Obtención da figura simétrica dunha dada con relación a un plano que se toma como elemento de simetría.

Modificación da traxectoria dunha partícula, dun raio ou da fronte dunha onda cando incide sobre unha superficie límite do medio no que se moven.

Simetría respecto a un plano ou a unha recta.

Probabilidade que, segundo a mecánica cuántica, ten unha partícula de ser reflectida por unha barreira de potencial cun nivel de enerxía superior ao da partícula.

Relación entre o fluxo luminoso reflectido por unha superficie e o fluxo incidente.

Fenómeno que consiste no feito de que cando un obxecto se interpón no ámbito de propagación dunha onda sonora, unha parte da enerxía é reflectida e outra parte é absorbida e transmitida polo obxecto.

Fenómeno polo que cando unha cousa pasa dun medio máis refrinxente a outro menos refrinxente, hai un ángulo de incidencia máximo t tal que todos os raios que inciden cun ángulo maior que este son reflectidos outra vez ao medio do que proceden. OBS: A grafía <x> representa o son [ks].

Sortear un obxecto expendendo separadamente un certo número de billetes ou números.

Amosar que se está enfadado ou descontento, con palabras de reproche.

Esgazarse unha vela a causa da violencia do vento.

1. Contentar a alguén cumprindo aquilo que desexa ou espera.

2. Facer desaparecer un desexo ou necesidade de alguén.

Conseguir o que se precisa para calmar ou saciar un desexo, aspiración ou necesidade.

Pagar aquilo que se debe.

Conformarse con algo.

1. Relativo ou pertencente aos sefardís.

2. Individuo da comunidade sefardí.

3. Comunidade xudía establecida na Península Ibérica ata a súa expulsión en 1492, que conservou os seus costumes, o seu ritual e a súa lingua, cunha específica pronunciación hebrea.

Individuo doutros grupos xudeus que, sen ser orixinarios de Sefarad, seguiron o rito litúrxico e mantiveron a pronuncia do hebreo.

ariedade do español falada polos sefardís.

Cousa que se ignora, que se oculta ou que non se debe coñecer.

Discreción máxima.

Cousa misteriosa que non foi explicada nin descuberta.

Cousa, sistema ou maneira non coñecida que serve para acadar un determinado efecto.

Obriga e dereito que ten o sacerdote de absterse de revelar o que o penitente lle confesou no sacramento de penitencia.

Segredo inherente aos asuntos políticos e diplomáticos, cuxa revelación compromete a seguridade do estado.

Segredo encamiñado a garantir a administración de xustiza e a defensa dos intereses persoais das partes implicadas nun sumario mentres se fan as dilixencias pertinentes.

Obriga dun profesional de non divulgar aquilo que coñeceu por razón do seu oficio e con relación ao servizo, se non é con consentimento de quen o pode autorizar.

Esparexer ou plantar as sementes dunha planta na terra preparada para recibila, para que naza nela aquela planta. Tm abs.

Efectuar unha sementeira.

Esparexer cousas coma se fosen sementes que se lanzan.

Provocar que se orixine algunha cousa.