"BOAC" (En toda a entrada)

1. Arma defensiva consistente nunha lámina de metal, de coiro ou de madeira, que se levaba no brazo esquerdo.

2. Calquera cousa que protexe ou resgarda.

3. Prancha de aceiro montada diante dun canón para protexer os artilleiros.

4. Estrutura metálica móbil de sostemento e protección que se usa na escavación e revestimento de túneles.

5. Peza dorsal do exoesqueleto dalgúns insectos situada no tórax.

6. Parte dorsal da cuncha das tartarugas.

7. Cada unha das escamas ventrais das serpes.

Célula periférica do anteridióforo das carofíceas.

Peteiro dos rálidos e anátidos como os éideres.

...

Maneira de ser, de estar ou de atoparse nun momento dado, alguén ou algo.

1. Maneira de ser, de presentarse ou de existir un sistema material. O estado dun sistema defínese por un número determinado de magnitudes físicas expresables cuantitativamente, chamadas variables ou funcións de estado.

2. Expresión analítica implícita que relaciona as propiedades físicas, a presión, o volume específico e o tempo.

3. Estado dun sistema material segundo o grao de cohesión das moléculas que o forman. Segundo o estado de agregación, un sistema material pódese presentar en forma sólida, líquida e gasosa.

1. Período dunha enfermidade no que os síntomas permanecen aproximadamente iguais.

2. Estado caracterizado pola perda transitoria da consciencia e o mantemento da capacidade para efectuar involuntariamente accións que logo non se lembran.

1. Entidade estable e permanente de carácter soberano, asentada sobre un territorio delimitado, habitada por unha determinada poboación e dotada dun poder político e xurídico institucionalizado. De acordo coa súa estrutura o estado unitario concentra nun único goberno central todas as competencias, que afectan por igual a todo o territorio; o federal recoñece o gozo de competencias de modo exclusivo a certas entidades dentro do propio Estado que dispoñen de atribucións lexislativas, executivas e xudiciais propias. Pola forma de goberno, distínguense a monarquía e a república e os réximes parlamentarios e presidencialistas.

2. ...

Relativo ou pertencente á estatística ou ás estatísticas.

Persoa que se ocupa de realizar estudos ou traballos estatísticos.

alor que se calcula mediante os datos dunha mostra e que serve para estimar un parámetro da poboación nai.

Familia de variables estatísticas que dependen dun ou máis parámetros.

Acción e efecto de estimar.

1. Busca do valor dun ou máis parámetros dunha lei de probabilidade ou de distribución dunha poboación a partir das observacións dunha mostra.

2. alor dado polo método de estimación empregado.

1. Ciencia de proxectar e dirixir as grandes operacións militares.

2. Coordinación das forzas políticas, económicas e diplomáticas para conseguir os obxectivos dun Estado, dun grupo ou dun partido.

Arte de coordinar as accións para lograr o obxectivo que se pretende.

1. Conxunto de accións que se desenvolven no transcurso dunha competición conforme a un plan establecido con anterioridade.

2. Conxunto de movementos coordinados dun equipo deportivo, especialmente os ofensivos, que seguen á execución dun lanzamento.

1. Estratexia dunha poboación na que se emprega a enerxía destinada á procreación en ter poucos descendentes pero dedicándolles maior atención.

2. Estratexia dunha poboación na que se emprega a enerxía destinada á procreación en ter moitos descendentes pero dedicándolles unha menor atención.

...

Que excede.

Que está en situación de excedencia. Tm s.

Parte do produto social que sobrepasa o valor dos factores de produción empregados para obtelo.

Parte dos recrutas que non se incorporan a filas por corresponderlle un número superior á cota prevista.

Parte da poboación que resulta sobrante en función dos recursos dispoñibles nun territorio e momento dado.

Desprazamento masivo da poboación dun lugar a outro ou outros.

Desprazamento masivo dunha poboación rural cara ás áreas urbanas do propio país ou doutros. OBS: A grafía <x> representa o son [ks].

1. Liberación brusca e violenta dunha certa cantidade de enerxía química, debido á transformación moi rápida do equilibrio físicoquímico dunha substancia ou dun conxunto de substancias, que se manifesta na produción dunha gran cantidade de calor e gases.

2. Reacción de fisión ou de fusión nuclear moi rápida, acompañada da liberación dunha gran cantidade de enerxía térmica.

Manifestación espontánea e violenta dun estado de ánimo.

Incremento súbito da poboación dun territorio a partir de elementos preexistentes.

1. Liberación, normalmente brusca, da corrente de aire nunha articulación calquera, sobre todo consonántica.

2. Terceiro e último momento que se distingue na articulación dunha consoante oclusiva.

3. Barra característica, de desenvolvemento vertical e de moi pouca duración, que aparece nos espectrogramas como resultado dunha explosión consonántica.

extinguir.

Que se extinguiu ou que faleceu. Tm s.

Taxon do que non queda ningún representante vivo.

Taxon que só sobrevive en cultivo, en cativerio ou en poboacións naturalizadas.

extirpar.

Aplícase ao estado dunha especie ou poboación que foi completamente eliminada dunha área determinada, pero que continúa existindo.