"APA" (En toda a entrada)

Executar mediante o garrote.

Apertar con forza as ligaduras dunha cousa tensándoas e dándolle voltas a un pau que se lles entrecruza.

Suxeitar a alguén de xeito que non se mova.

Quedar inmóbil ou ríxido un membro do corpo ou un aparello.

Ausencia conxénita de lingua.

Incapacidade para artellar palabras.

Que aglutina.

Material capaz de unir fragmentos dunha ou varias substancias e de dar cohesión ao conxunto por efecto exclusivamente físico.

Material que serve para trabar os morteiros ou como elemento de unión entre as pezas dun muro.

Substancia empregada en fundición para evitar que a área que compón os moldes se disgregue.

Substancia líquida na que se dilúen os pigmentos pictóricos unindo as súas partículas.

Substancia adhesiva ou que, por reacción con outra, pode desenvolver propiedades adhesivas e actuar como tal.

Oración latina da misa que comeza coas palabras Agnus Dei.

1. Moeda que leva o Agnus Dei.

2. Moeda de billón castelá que fixo labrar Xoán I de Castela.

Obxecto bendicido polo papa que leva en efixie un año como emblema de Cristo.

Relativo ou pertencente aos agostiños, a santo Agostiño e á súa doutrina.

1. Membro dunha orde ou congregación agostiña.

2. Membro dunha congregación relixiosa fundada en 1845 polo pai de Alzon.

3. Membro da orde relixiosa xurdida a partir da reforma iniciada por Andrés Díaz en Nápoles en 1592. Une a vida contemplativa coa activa.

4. Membro dunha orde relixiosa xurdida como reforma dos cóengos en tempos da reforma gregoriana que recollía as experiencias dos monxes de San Rufo de Aviñón, fundada en 1309.

5. Membro da orde mendicante creada polo papa Alexandre IV (1256).

6. Membro dunha orde relixiosa xurdida como reforma da congregación dos ermitáns de santo Agostiño, na Provincia de Castela, presidida entón por frei Luís de León (1537-1591).

Que non está escrito.

Frases atribuídas a Xesus Cristo que non aparecen en ningún dos catro evanxeos.

Produción de vexetais por medio do cultivo da terra co obxectivo de transformar o medio natural.

Tipo de agricultura que ten á familia como unidade económica, non sendo a agricultura a súa principal actividade económica.

Práctica agrícola que pretende eliminar os fertilizantes químicos e todo tipo de pesticidas de síntese.

Agricultura comercial e intensiva caracterizada por ocupar parcelas de pequeno tamaño adoito cubertas por unha estrutura vidrosa ou plástica para protexer os cultivos de inclemencias climáticas.

Sistema de agricultura extensiva que non precisa achega de auga por medios artificiais.

Agricultura que cobre máis dun 50% das necesidades de alimentación dunha familia que lle achega a totalidade do traballo e do capital.

Sistema de cultivo caracterizado polo predominio dos elementos naturais sobre o capital e o traballo.

Sistema de cultivo caracterizado por un elevado investimento de traballo, fertilizantes e adoito capital.