"OCU" (En toda a entrada)

Composto formado por hidróxeno e osíxeno que se atopa na natureza en forma de vapor, líquido ou sólido, e que constitúe, aproximadamente, unhas tres cuartas partes en peso da codia terrestre. Tamén forma parte dos tecidos de animais e plantas.

Elemento líquido que chega das nubes en forma de chuvia.

Cada unha das vertentes do tellado.

O mesmo líquido cando ofrece algunha propiedade curativa e, por extensión, o lugar onde se poden beber ou bañarse nelas.

1. Auga gasosa que contén disolto dióxido de carbono e ácido carbónico libre.

2. Auga que contén gases na disolución.

3. Auga de fonte que ten características especiais de composición que lle confiren certas propiedades terapéuticas.

4. Auga apta para a alimentación ou para a preparación e elaboración de alimentos.

1. ...

Acción e efecto de aumentar.

1. Número dado pola relación entre a medida da imaxe e a do obxecto nos instrumentos ópticos que dan imaxe real.

2. Relación entre o ángulo baixo o que se ve un obxecto a través dun instrumento e o ángulo baixo o que é visto, se se observa sen el.

3. Nos instrumentos compostos de obxectivo e de ocular, a relación entre o diámetro da imaxe virtual obtida polo ocular e o diámetro do obxecto.

Procedemento de imitación que consiste en alongar proporcionalmente a duración das notas do tema modelo.

Relativo ou pertencente aos  ausianos.

Individuo pertencente ao pobo ausoniano.

Pobo que na Idade do Ferro ocupaba o territorio da Península Itálica coñecido como Campania e o Lacio na rexión de Ausonia, e que é un dos constituíntes da denominada Cultura Apenínica.

Probar a autenticidade dunha cousa.

Legalizar un acto xurídico un funcionario ou unha persoa legalmente autorizada para que poida ter plenos efectos xurídicos.

Dar fe da autenticidade dun documento ou dunha sinatura por medio da intervención dun notario ou funcionario público.

1. Peza teatral breve cultivada durante a Idade Media na Península Ibérica, de carácter sacro ou profano, que se representaba nun só acto.

2. Composición dramática breve nun acto e en verso, que representaba a exaltación da Eucaristía.

Conxunto de actuacións ou documentos que se producen nun xuízo.

Cerimonia da Inquisición nos reinos hispánicos que consistía en ler o proceso da causa de fe instituída.

Acción e efecto de autorizar.

Documento onde se autoriza algo ou a alguén.

1. Acto polo que unha autoridade administrativa, lexislativa ou xudicial autoriza a outra autoridade, a un funcionario que dela dependa ou a un particular, o exercicio de determinados dereitos.

2. Permiso do xuíz, ditado para suplir a negativa que unha persoa puidera dar a outra, para que esta realice uns determinados actos de disposición sobre bens ou dereitos propios.

Intervención dun notario nun outorgamento do acto xurídico.

Dar unha persoa con autoridade o permiso para facer algo.

Conceder o permiso ou o dereito a alguén para que actúe ou opine de determinada forma.

Dar unha persoa autorizada validez a un documento.

Garantir un documento ou a unha persoa por medio dun aval.

Responder unha persoa dalgunha cousa.

Ocupar algo ou alguén  un determinado espazo en función do seu volume.

Facer que unha cousa amose un volume ou tamaño superior ao que tiña.

Dar proporcións excesivas a algo ou representalo traspasando os seus límites reais.