"Alca" (En toda a entrada)

Relativo ou pertencente aos Balcáns ou aos seus habitantes.

Natural ou habitante dos Balcáns.

Conxunto de linguas que, compartindo unha mesma área xeográfica tamén comparten trazos estruturais, e que inclúe o búlgaro, macedonio, romanés, húngaro, grego e albanés.

Metal alcalinotérreo que pertence ao grupo II da táboa periódica, de número atómico 56 e peso atómico 137,34.

Sólido branco que se emprega como raticida, en vidros e esmaltes cerámicos e noutras aplicacións.

Conxunto de pos brancos que se emprega en pirotecnia, en explosivos e como mordente téxtil.

Conxunto de cristais incoloros que se emprega na fabricación de cloro, entre outras aplicacións.

Precipitado amarelo que se meprega nos mistos de seguridade e como pigmento.

Sólido branco que se emprega na análise química como base forte exenta de carbonato.

Concunto de cristais brancos que se emprega en pirotecnia e na fabricación de vidros e esmaltes cerámicos.

Substancia branca ou amarelada que se emprega como axente deshidratante e como aditivo nos aceites lubrificantes.

Conxunto de pos de cor branca grisácea que se utiliza en pirotecnia e nas balas trazadoras.

Conxunto de pos microcristalinos, brancos que se emprega como pigmento e na elaboración de vidro.

...

Parte anterior do abdome do ser humano ou doutros animais que abrangue o estómago e os intestinos.

1. Parte avultada ou sobresaínte dunha cousa.

2. Parte avultada da rexión posterior da perna situada na metade superior entre a sofraxe e o calcañar.

Relativo á zona oceánica que corresponde ás proximidades da támara continental, é dicir, a profundidades que oscilan entre os 200 e os 2.000 ou 3.000 m, por baixo da zona peláxica e por riba da zona abisal.

Partículas depositadas na zona batial, constituídas polos materiais máis finos que proceden dos continentes, especialmente margas, arxilas e calcarias.

Aquilo que procura unha vantaxe, unha utilidade, unha satisfacción ou que é favorable ou conveniente.

1. Aquilo que se axusta ao que se considera moralmente bo.

2. Aquilo que constitúe a perfección dun ser, ben como tal, ben como o fin doutro ser que o desexa en tanto que pode satisfacer unha necesidade ou unha carencia.

Aquilo material ou inmaterial que se pode posuír.

Persoa á que se lle quere moito. OBS: Neste uso debe ir precedido de posesivo.

1. Todo aquilo do que se pode dispoñer xuridicamente para obter un proveito ou unha utilidade.

2. Ben aproveitado e de uso exclusivo da comunidade de veciños do concello onde se atopa.

3. Ben perceptible por calquera dos cinco sentidos.

4. ...