"Aden" (En toda a entrada)

1. Construción sintáctica formada por unha palabra ou un grupo de palabras que desempeñan conxuntamente unha función dentro da unidade superior en que se integran, sexa unha oración ou outra frase máis grande, ou ben que non se integran nunha unidade sintáctica superior, senón que forman enunciado de seu. OBS: Tamén se denomina sintagma.

2. Frase que ten como núcleo un adverbio.

3. Frase que ten como núcleo un adxectivo.

4. Frase que ten como núcleo un substantivo.

5. Frase que ten como núcleo unha preposición.

6. Frase que ten como núcleo un verbo.

Elemento dunha composición musical que comprende normalmente dous compases ou máis e que remata nunha cadencia.

Expresión estereotipada que ten un significado figurado e funciona como unha unidade léxica.

Relativo ou pertencente aos garamantes.

Individuo do pobo garamante.

Pobo nómade do interior de Libia que se desenvolveu arredor do 400 a C. O empeoramento climático na rexión ocasionou a súa decadencia e desaparición cara ao 600.

Hormona que estimula a actividade reprodutora das gónadas e que é segregada maioritariamente pola adenohipófise, como a FSH e a LH.

Hormona que produce a placenta dos mamíferos superiores despois da fecundación, e que mantén a actividade do corpo lúteo ata que a placenta estea en condicións de suplir a súa función.

Relativo ou pertencente a algún dos papas de nome Gregorio.

Canto en latín, ao unísono, propio da liturxia da Igrexa Romana, afín ao da sinagoga (salmodia), ao das antigas liturxias cristiás occidentais e ao folclore grecorromano dos primeiros séculos do cristianismo.

Cada unha das misas que, en número de trinta en sufraxio por un defunto, se celebra nunha sucesión ininterrompida de días.

Movemento de reforma da Igrexa católica, nos ss XI e XII, contra a decadencia moral e institucional orixinada no s X pola desaparición da orde establecida polos carolinxios. A reforma iniciouna o papa León IX (1048), e culminouna Gregorio VII, de quen recibe o nome.

Proceso inflamatorio que afecta ao fígado. Pode producirse pola infección dun virus, por lesións hepáticas causadas por unha toxina, ou por danos hepáticos.

Hepatite producida polo virus da hepatite A (VHA). Transmítese pola vía fecal-oral, por inxerir alimentos ou líquidos contaminados con mínimas cantidades de materia fecal e por contacto estreito entre as persoas.

Hepatite producida polo virus da hepatite B (VHB). O virus atópase nos fluídos corporais, sangue, saliva, semen e outras secrecións, e transmítese por contacto directo con estes fluídos. Pode desencadenar en cirrose ou cancro hepático.

Hepatite producida polo virus da hepatite C (VHC). O virus atópase nos fluídos corporais e transmítese por contacto directo con estes fluídos.

Hepatite producida polo virus da hepatite D (VHD), que se transmite polo sangue e líquidos orgánicos, de forma similar ao VHB. Trátase dun virus moi virulento.

Hepatite producida polo virus da hepatite E (VHE). Trátase dun virus transmitido a través dos alimentos ou de auga contaminada por materia fecal de individuos infectados, pero a diferenza do VHA non se propaga por estreito contacto de persoa a persoa.