"seu" (En toda a entrada)

Rodear cos brazos ou as mans.

Conter ou comprender no seu seo certa cousa.

Alcanzar coa vista.

Atender ou facer varias cousas a un tempo.

Encher por completo de persoas ou cousas un espazo ou un lugar.

Calzar a estiba dun navío enchendo todos os seus ocos.

Conseguir que un lugar ou espazo estea completamente cheo.

Encherse completamente.

Presunto secuestro realizado por seres extraterrestres.

Movemento polo que un membro ou órgano calquera se afasta do plano medio do corpo.

1. Siloxismo en que a maior premisa é evidente de seu, en tanto que a menor, polo tanto a conclusión, soamente é probable.

2. Hipótese explicativa inferida a partir dunha serie de datos, pero de natureza cualitativamente distinta da que resultaría dunha indución sinxela.

Acción de levar a alguén contra a súa vontade do lugar onde vive normalmente valéndose da violencia ou de enganos.

Dislocación ou ruptura dunha formación militar, na Roma antiga.

1. Insecto himenóptero do xénero Bombus, de corpo robusto, peludo e cores escuras ou claras e raiadas.Viven en niños no chan e o seu voo é ruidoso.

2. Abellón do xénero Psithyrus, parasito doutros abellóns.

3. Abellón do xénero Xylocopa de corpo e ás de cor violácea intensa.

Macho da abella doméstica.

Ritual funerario que consistía en bailar ao redor do leito dun defunto durante o velatorio, tras o xantar ofrecido polos parentes.

Acción e efecto de abrir ou abrirse.

Separación entre dúas cousas próximas ou entre dúas partes dunha mesma cousa.

Espazo baleiro ou desocupado, situado nunha parede ou construción, que dá paso a un lugar ou permite a entrada da luz.

Treito articulatorio que se refire á distancia intermaxilar ou linguopalatal e que se emprega como característica relevante para cualificar os fonemas dunha lingua segundo o seu modo de articulación.

Poro xerminativo dos grans de pole por onde xorde o tubo polínico.

Magnitude que mide a dimensión dos feixes de luz que penetran nun instrumento óptico.

Grao de diverxencia dos costados dun ángulo.

Árbore da subfamilia das abietoideas que pertence aos xéneros Abies, Picea, Pseudotsuga ou Tsuga. Caracterízase por ter acículas perennes, presentes só nos macroblastos.

Árbore da subfamilia das abietoideas, de cortiza branco agrisada, acículas fendidas no ápice e piñas ergueitas que se desfán ao madurar. É propia das montañas do S e centro de Europa.

Árbore da subfamilia das abietoideas, de cortiza agrisada e piñas ergueitas.

Árbore da subfamilia das abieotideas, de piñas pendurantes con brácteas en que sobresaen tres dentes anchos.

Relativo ou pertencente ás abietoideas.

Árbore da subfamilia das abietoideas.

Subfamilia de árbores da familia das pináceas á que pertencen os xéneros Abies, Picea, Pseudotsuga e Tsuga.

1. Relativo ou pertencente a Abisinia, ou aos seus habitantes .

2. Natural ou habitante de Abisinia.

1. Relativo ou pertencente ao pobo abisinio. 

2. Individuo do pobo abisinio.

3. Pobo do NL de África que toma o nome de Abisinia e que conserva a lingua semita.

1. Relativo ou pertencente a Abkhazia, aos seus habitantes ou á súa lingua.

2. Natural ou habitante de Abkhazia.

1. Pobo que habita no NO do Cáucaso dentro do territorio de Xeorxia.

2. Relativo ou pertencente ao pobo abkhazo.

3. Facer reaparecer, mediante tratamento químico, os signos borrados pola acción do tempo ou intencionadamente, escritos sobre un papel ou pergameo. Individuo do pobo abkhazo.

Lingua caucásica do grupo abkhazo-adigueo que se fala en Abkhazia. Ten unha literatura que se mantivo en estado oral ata que en 1865 se fixou o alfabeto.