"condicionado" (En toda a entrada)

1. ehículo automóbil especialmente acondicionado para o transporte de carga.

2. ehículo provisto dun guindastre para remolcar vehículos.

Arte de pesca que representa a transición entre as artes de cerco e as de arrastre.

Grupo de comerciantes, peregrinos ou outros viaxeiros que se reúnen para atravesar o deserto, países perigosos ou lugares de difícil travesía.

Aglomeración de vehículos que circulan nunha estrada a velocidade menor da normal e moi xuntos, o que impide ou dificulta a fluidez do tráfico.

ehículo ou remolque acondicionado para ser habitado.

1. Facer que algo estea supeditado a unha determinada condición para a súa realización.

2. Constituír algo unha traba ou impedimento.

1. Determinar o comportamento, o pensamento ou a actitude dun individuo.

2. Crear novas pautas de comportamento a partir das pautas do suxeito, sexan innatas (instinto) ou aprendidas (reflexo condicional).

Sección ou departamento que depende dunha organización superior.

Lugar, cuarto ou edificio que forma parte dunha construción maior.

Situación na que se atopa quen traballa por conta doutro e baixo a súa dirección.

Relación que mantén un ser vivo cos outros membros da biocenose e cos factores ambientais polos que está condicionado.

Territorio que depende da administración dun Estado ou doutra división administrativa.

Relación sintagmática fundamental que se crea no discurso entre un elemento x e un elemento y se a elección ou manifestación de y está condicionada pola natureza de x.

ínculo relacional ou funcional entre dúas variables, de xeito que os valores duns están condicionados polos dos outros.

Necesidade de continuar a administración dunha droga cando se adquiriu o hábito.

Que pode suceder no futuro. Tm s m.

Que podería desempeñar un cargo que se indica. Tm s.

Futuro condicionado ou continxente na filosofía escolástica dos ss XVI e XVII, contraposto a futuro absoluto ou necesario.

1. Espazo arquitectónico interior sostido por arcos ou columnas, ás veces con vidreiras aos dous lados ou nun só.

2. Balcón cerrado con vidreiras construído na fachada exterior dunha casa, que ten a súa orixe nos balcóns, solainas e galerías abertas características da arquitectura tradicional galega do s XVII.

Camiño subterráneo escavado para o acceso á explotación dunha mina.

Balcón que se abría na popa dos navíos sobre a prolongación das cubertas. Nas unidades de tres cubertas había dous balcóns, un correspondente á camara alta e outro á do medio.

1. Colección de pinturas e outras obras de arte, que poden ser públicas (mostran as obras cun fin expositivo) ou privadas (buscan a venda da obra exposta).

2. Establecemento público, xeralmente de carácter privado, dedicado á exhibición e á venda de obras de arte.

Lugar destinado ao público en certos espectáculos.

Banda alongada de vexetación diferenciada que segue a ribeira dun río ou outro accidente do relevo.

...

Local onde se practican xogos de azar.

Local de diversión público que está mal acondicionado.

Cuarto pequeno e mal arrombado.

1. Que contén ou denota algún mandamento ou orde.

2. Que non pode ser evadido ou evitado.

3. Aplícase ao modo verbal que expresa unha orde dada a un ou máis interlocutores, nas oracións afirmativas, ou ben unha prohibición, nas oracións negativas. Tm s m.

1. Mandato ou obriga impostos.

2. Forma en que se expresan os mandamentos éticos.

3. Imperativo, que a diferenza do hipotético, non está condicionado polo fin e establece que a máxima dunha acción pode converterse nunha lei universal da natureza.

Local disposto para efectuar investigacións científicas ou técnicas, análises químicas, preparados farmacéuticos, probas ou ensaios industriais.

Conxunto de instrumentos, instalacións e servizos anexos destinados á recollida de emisións fónicas, previamente seleccionadas, e á elaboración técnica dos materiais reunidos.

Local acondicionado para facer o revelado dos negativos fotográficos e obter copias positivas.