"Xuíces" (En toda a entrada)

1. Asunto que presenta un problema ou unha dificultade que hai que resolver.

2. Elemento puntual do que hai que ocuparse.

Pregunta que hai que contestar.

Cada unha das exposicións que integran un curso ou as diversas partes dun tratado sistemático da escolástica.

Controversia formulada entre dous xuíces ou tribunais non subordinados entre si, promovida para determinar quen dos dous ten a competencia para coñecer un preito.

Proposta que lle presentan os gobernos ao xefe de Estado ou aos parlamentos para comprobar o grao de confianza que merecen.

Problema político que afecta á continuidade dun ministerio.

1. Asunto que debe resolverse con anterioridade á cuestión principal no proceso penal e que impide a pronunciación dunha decisión ou resolución.

2. ...

Tribunal ou lugar que se destinaba aos xuíces en Atenas.

Nome co que se coñecen os grandes organismos da curia romana: congregacións, tribunais e oficios.

Recinto deseñado para a celebración de manifestacións deportivas que conta con bancadas para os espectadores.

1. Período que se observa no desenvolvemento dun fenómeno.

2. Período no desenvolvemento intelectual e afectivo do ser humano.

Medida de lonxitude grega que equivale a 180 m, aproximadamente.

Construción pública da antiga Grecia dedicada á celebración de carreiras e xogos atléticos, que tiña forma rectangular, cun extremo recto e o outro en forma de hemiciclo onde se situaban os xuíces, e con bancadas nos laterais para o público.

1. Que non se corresponde coa realidade.

2. Delito que consiste en violar o deber de veracidade que teñen obriga de observar as testemuñas e os peritos nas súas declaracións ante os xuíces e tribunais.

Que imita algo coa intención de enganar.

1. Que é enganoso porque é contrario ao que é en realidade.

2. Aplícase á cabalaría que dá couces sen que a fustriguen.

Aplícase a un nome que non é propiamente o que designa senón que se semella moito.

Que realiza as funcións daquilo que imita.

Aplícase ao elemento que suple a falta de forza ou dimensións nunha arquitectura.

...

Acción de federar ou federarse.

Forma de agrupación estatal baseada na unión dunha serie de estados baixo unha mesma constitución política. Esta respecta a súa autonomía en asuntos internos e establece un poder superior, o Estado federal, que estende a súa soberanía sobre todos eles e que ten reservadas todas aquelas materias que afectan á orde xeral.

1. Agrupación de diversas asociacións ou organizacións noutra superior que as representa, co obxectivo de defender intereses comúns.

2. Organización que agrupa a clubs, atletas, técnicos, árbitros e xuíces dunha mesma disciplina deportiva, que organiza as súas competicións e establece as regras, normas e bases polas que se rexen.

Que mantén ben, xeralmente o gando.

Cada unha das persoas que integran o xurado nun certame literario.

Persoa que pronuncia un discurso en nome do xurado nun certame literario, cultural ou deportivo.

Cada un dos cabaleiros que nas xustas ou torneos medievais facían de xuíces durante a loita.

Que se fai servíndose da man.

Que é doado de manexar.

Libro que expón as nocións fundamentais sobre un tema determinado, dunha maneira ampla e exhaustiva e que facilita unha consulta áxil e rápida.

Dereito que cobraban pola súa sinatura os xuíces ordinarios.

Libro que contén os ritos cos que se administran os sacramentos na liturxia.

1. Agrupación de persoas que se dedican á política e que participan na vida pública dunha sociedade.

2. Organización estable que participa regularmente en todas as convocatorias electorais, con vontade de acadar o poder e non só de influír nel.

Resolución que adopta alguén.

Proveito que se obtén de algo.

Competición deportiva entre dous xogadores ou dous equipos.

1. Demarcación administrativa.

2. Territorio administrado por un corrixidor.

3. distrito marítimo.

4. ...

Que precede a un asunto principal.

Conxunto de actos que preceden a algo.

Acordos entre dous estados belixerantes para fixar os criterios fundamentais que deben formar a restauración das súas relacións pacíficas.

Formalidades que se deben cumprir na apertura do debate e que fan referencia á constitución das partes, á competencia territorial, á unión ou separación dos xuíces ou á admisión de testemuños.