"Lexis" (En toda a entrada)

Reunión de bispos da Igrexa Católica, lexitimamente constituída para decidir ou lexislar sobre problemas eclesiásticos xerais.

Reunión de xente para tratar un tema determinado.

Colección dos decretos dun concilio.

1. Reunión de profesionais onde confrontan temas relativos ao seu ámbito laboral.

2. Celebración multitudinaria do catolicismo destinada a promover a devoción eucarística.

Asemblea lexislativa que conforma a cámara baixa do Parlamento dalgúns estados como España, onde se denomina Congreso de los Diputados.

Edificio en que se reúnen os deputados do Parlamento.

1. Conxunto dos edís dun concello.

2. Edificio público onde se reúne a corporación municipal e que serve de sede principal dos seus órganos administrativos.

Consello solemne de cardeais e outros dignatarios pontificios presididos polo papa.

Consello e tribunal privado dos emperadores romanos, que se reunía para asesorar o gobernante en materia lexislativa e administrativa.

1. Dependencia da casa tradicional que serve de dormitorio aos animais.

1. Conxunto de persoas formado polo soberano e aqueles que o acompañan e que constitúen, polo habitual, a súa familia, o seu servizo e a súa comitiva.

2. Lugar no que reside o soberano e onde radican os organismos centralizados do goberno dunha monarquía.

Edificio no que reside a asemblea lexislativa.

1. Resolución, decisión ou determinación realizada polo xefe do Estado, polos órganos colexiados do goberno do Estado ou das comunidades autónomas ou por un tribunal ou xuíz sobre calquera materia ou negocio.

2. Decreto con rango de lei ditado con carácter provisional polo goberno en casos de extraordinaria e urxente necesidade e que, no período máximo de trinta días, debe ser aceptada ou rexeitada polo Congreso de los Diputados.

3. Decreto con rango de lei ditado polo poder executivo que contén lexislación delegada polo poder lexislativo.

1. Forma particular que asumen as ordes escritas provenientes da autoridade eclesiástica competente.

2. Decreto co que o lexislador establece prescricións comúns a unha comunidade.

Decisión ou sentenza que ditaba o emperador para resolver as controversias que se lle presentaban sen suxeitarse ás regras do procedemento ordinario.

1. Doutrina política que defende a intervención do pobo no goberno e na elección dos gobernantes.

2. Conxunto de movementos, partidos políticos e sindicatos que poñen ao servizo da democracia a doutrina dos Evanxeos. A súa ideoloxía combinaba a concepción católica de xustiza social coas ideas liberais sobre a democracia política.

3. Conxunto lexislativo e constitucional que asegura o libre exercicio das liberdades políticas.

4. Réxime político establecido ao final da Segunda Guerra Mundial en diversos estados do leste e do surleste de Europa. Creouse baixo a dirección dos partidos comunistas como unha forma estatal no período de transición do capitalismo ao socialismo e como unha modalidade da ditadura do proletariado.

5. Sistema político en que o pobo exerce a soberanía mediante a elección periódica polo corpo electoral dos órganos representativos.

País cun sistema de goberno democrático.

Sistema de participación de todos os membros dunha organización na toma de decisións.

Corporación constituída por deputados ou representantes de territorios ou comunidades.

Exercicio ou cargo de deputado.

Conxunto de deputados, senadores ou representantes, depositario do poder lexislativo fóra dos períodos ordinarios de sesións ou cando as cámaras están disoltas pola convocatoria dun proceso de renovación das mesmas.

Institución supramunicipal que administra investimentos e presta servizos no territorio dunha provincia.

Que non presenta ningún cambio de dirección.

Que está en posición vertical.

Que está situado, respecto a unha persoa, na banda oposta á do corazón.

Cara ou lado principal dun tecido, dunha páxina ou dun obxecto.

1. Conxunto de leis, preceptos e regras de conduta obrigatorias, establecido e autorizado polo Estado e respaldado polo seu poder, ao que están sometidos os homes na súa vida social, que fixa e tutela unha determinada organización das relacións sociais.

2. Conxunto de normas do dereito público interno que rexen a organización e a actividade das administracións públicas.

3. Dereito conseguido ou gañado por alguén antes do feito ou do acto que se lle opón para impedirlle o seu exercicio ou o seu gozo.

4. Normas emanadas dos órganos dunha comunidade autónoma ou dun Estado federal.

5. Normas xurídicas ditadas pola autoridade eclesiástica con potestade lexislativa.

6. ...

Acción de desobedecer.

1. Actitude negativa ante o cumprimento das ordes emanadas da autoridade no exercicio das súas funcións.

2. Actitude que consiste no incumprimento consciente, público e sistemático das obrigas establecidas por disposicións lexislativas consideradas inxustas por aqueles que a practican.

Acción ou efecto de desvincular ou desvincularse.

Lexislación complementaria das leis desamortizadoras españolas do s XIX, pola que se puxeron en circulación os bens vinculados á nobreza (morgado) e se abolían os señoríos xurisdicionais.