"Kant" (En toda a entrada)

1. Tendencia ou principio fundamental da interpretación filosófica que asigna ás ideas, ao ideal e ao espírito, unha posición dominante no conxunto do ser e reduce a existencia ao pensamento.

2. Conxunto de pensadores que marcaron a pauta na filosofía alemá entre 1790 e 1850, e que teñen como precedente a I. Kant.

3. Doutrina de Platón que atribúe ás ideas, modelos perfectos e divinos, unha existencia en si mesmas. Considera que os obxectos do mundo sensible son copias das ideas.

1. Tendencia a idealizar a realidade.

2. Tendencia a comportarse máis por ideais que por consideracións prácticas.

3. Tendencia que afirma que a finalidade da arte é reflectir as esencias ou perfeccións arquetípicas, ten que crear un mundo ideal e non repetir a realidade continxente.

4. Doutrina moral segundo a que o home ten que obrar por un ideal, que afirma a liberdade contra a necesidade moral e que comporta a aceptación duns principios morais, segundo unha escala de valores, en que o universal destaca sobre o particular.

Relativo ou pertencente a Kant ou ao kantismo.

Seguidor da filosofía de Kant ou do kantismo.

Sistema filosófico de Kant.

Conxunto de filosofías que se inspiran nos principios e no sistema kantianos.

1. Conxunto da realidade tal como é, independentemente da intervención e da acción humanas.

2. Xénero pictórico que ten como tema exclusivo obxectos inanimados de diversa índole.

3. Cada un dos tres ámbitos ou maneiras de ser da realidade natural: mineral, vexetal e animal.

1. Conxunto de características que conforman a esencia dun ser.

2. Maneira de ser.

3. Conxunto de condicións físicas e morais do home.

4. Principio constitutivo dunha cousa, aquilo en que consiste o fondo dun ser e que equivale á esencia, entendido nun sentido físico.

5. Instinto ou tendencia natural dos animais.

6. ...

Relativo ou pertencente ao neokantismo.

Seguidor do neokantismo.

Calidade de transcendente.

Acción de transcender.

Importancia considerable de algo.

Calidade do que queda máis alá ou fóra dun ser e, especialmente, do que permanece fóra de toda experiencia posible, entendida esta en sentido kantiano.

Que posúe unha grande importancia polo efecto que pode producir.

1. Aplícase a cada un dos atributos da escolástica que son propios do ser.

2. Aplícase a aquilo que, en sentido kantiano, pertence ás condicións a priori do coñecemento ou da acción do home.