"Gui" (En toda a entrada)

Relativo ou pertencente a Acacio de Constantinopla ou a Acacio de Cesárea.

eguidor das doutrinas de Acacio de Cesárea ou ao cisma acaciano.

Cisma (482-519) provocado polo patriarca Acacio de Constantinopla, quen instigou ao emperador Zenón á publicación do Henōtikōn, edicto de unión de tendencia monofisita que non foi aceptado polo papa Fiz III quen excomungou o patriarca e iniciou o cisma.

Asir coa man ou con outro obxecto algo que se atopa nun lugar distante.

Chegar algo ou alguén a un punto, grao, medida, cantidade, lugar ou situación fixada de antemán.

Conseguir facer realidade os desexos, metas ou obxectivos proxectados.

Normativa propia dunha academia ou dun académico.

Doutrina que propugna o seguimento do considerado academicamente correcto.

Aplicación ás obras de arte dun espírito formalista que substitúe a expresión espontánea pola corrección normativa.

Relativo ou pertencente ao academicismo.

Cultivador e seguidor do academicismo.

Poñer nun curruncho.

Perseguir a alguén ou algo ata un lugar de onde non vai poder saír.

Deixar de lado unha persoa, cousa ou feito e relegala ao esquecemento.

Conxunto de todas as modalidades fónicas da linguaxe, é dicir, a intensidade, o ton, a cantidade ou duración e o timbre dos sons.

1. Indicación que establece o contraste acentual empregando como procedemento positivo a maior intensidade da sílaba acentuada.

2. Signo escrito sobre unha vogal que pode marcar o acento de intensidade ou o timbre aberto ou pechado, ou para distinguir unha palabra doutra coa mesma grafía pero con significado diferente.

3. Elemento articulatorio mediante o que se destaca unha sílaba que petence a unha palabra.

4. Elemento que establece o contraste acentual empregando como procedemento positivo a maior lonxitude da sílaba acentuada.

Conxunto de particulares inflexións que caracterizan a pronuncia propia dos habitantes dun país, rexión ou lugar.

Argumento de intensidade dado a unha nota en relación ás outras para marcar o compás.

Elemento constitutivo do verso que este, para ser harmonioso, leva en determinadas sílabas.

Acción e efecto de acentuar.

Colocación do sinal ortográfico ou entoación propia que se lle dá a unha palabra, seguindo as regras ortográficas desa lingua.

Aumento ou intensificación de algo.

Calquera sal ou éster do ácido acético que se emprega sobre todo na industria téxtil para a tinguidura e os estampados, para a impermeabilización e a ignifugación e como disolvente. O acetato máis importante é o acetato de vinilo, que se usa como materia prima para a fabricación de polímeros, como o acetato de polivinilo.

acetobutirato de celulosa.

  Éster acético da celulosa, e dos plásticos que derivan del, en que a esterificación é incompleta. Emprégase, sobre todo, na fabricación de fibras téxtiles.

Polímero do acetato de vinilo. É unha resina con propiedades adhesivas que se emprega como cola para madeira e na obtención de coiro artificial.

Poñer unha cousa ou persoa máis próxima a outra.

Xuntar varias cousas nunha morea.

Presentar un ou varios documentos xunto con outros para complementar unha documentación.

Proporcionar algo para contribuír a unha causa determinada.

Poñerse baixo a protección de alguén.

Unirse unha parella en vida conxugal sen estar casados.

Ir ao encontro de alguén. OBS: Emprégase seguido da preposición por.

Desprazarse a un lugar concreto e próximo de onde se está situado.