"Guas" (En toda a entrada)

Relativo ou pertencente a Altai, aos altaicos ou ás súas linguas.

Individuo dun pobo turco que habita en Altai.

Pobo turco de Siberia que habita a oblast’ autónoma de Gorno-Altai (Rusia), de tipo mongólico. OBS: Tamén se denomina calmuco montañés ou calmuco branco.

Familia de linguas faladas en Asia Menor, Asia Central, Mongolia e Siberia, formada por tres grandes troncos: o turco, o mongol e o manchuriano.

Nome que antigamente daban os mouros ás linguas románicas.

Nome que se aplica en árabe para designar as linguas estranxeiras, sobre todo para denominar os escritos en castelán con caracteres arábigos, propios dos mouriscos.

Que se pode interpretar de diversas maneiras e xerar confusións.

Que non di claramente as súas opinións e ten unha actitude escura.

Xénero atribuído pola gramática tradicional aos nomes de cousa, que se poden usar indistintamente en masculino ou feminino.

Relativo ou pertencente aos amerindios.

Indio de América.

Grupo humano xantodermo de América que se caracteriza por unha estrutura corporal robusta braquimorfa.

Familia de linguas á que pertencen os grupos algonquino, macro-síux e maia.

Relativo ou pertencente aos amharas ou á súa lingua.

Individuo dos amharas.

Pobo abisinio dominante en Etiopia.

Lingua semítica do grupo de linguas etíopes que, con fonda influencia do substrato cuxita,  se desenvolveu a partir do etíope antigo.

Relativo ou pertencente á análise.

1. Que se basea na análise.

2. Conxunto de tendencias filosóficas heteroxéneas que coinciden en rexeitar o idealismo e a metafísica para interesarse pola lóxica e pola análise como un método para o estudo da linguaxe.

3. Xuízo en que o predicado está contido no concepto-suxeito, polo que non aumentan o coñecemento e son exclusivamente aclaratorios.

Linguas do dominio indoeuropeo que foron perdendo a flexión das palabras e empregaron palabras auxiliares para expresar as relacións sintácticas.

Método pedagóxico que se basea na análise global dos obxectos antes de proceder á reconstrución.

Relativo ou pertencente a Anatolia.

Grupo lingüístico indoeuropeo que comprendía, durante o segundo milenio a C, a maior parte das linguas de Asia Menor.