"Eva" (En toda a entrada)

Facer accesible aquilo que está pechado ou tapado, levantando, movendo ou extraendo aquilo que o pecha.

Estender as partes dalgunha cousa de xeito que se incremente o seu tamaño.

Accionar un dispositivo para poñer en marcha algo.

Dar comezo unha actividade, poñer en marcha un negocio.

Deixar ao descuberto algo, separando as partes que o pechan ou cobren.

Facer unha incisión no corpo dun animal no transcurso dunha intervención cirúrxica.

Ampliar as gretas que hai entre dúas táboas dunha embarcación de madeira para poder introducir a estopa.

Producirse unha fenda ou abertura.

Principiar algo as súas tarefas de xeito habitual.

Estenderse os pétalos e sépalos dunha flor que permanecían pechados no abrocho.

...

Que absorbe.

Instalacións e aparatos axeitados para absorber certos compoñentes dunha mestura gasosa por disolución nun líquido.

1. Dispositivo dunha instalación frigorífica onde a disolución refrixerante, empobrecida no fervedoiro, absorbe a disolución refrixerante procedente do evaporador.

2. Dispositivo que se usa para protexer as liñas eléctricas das sobretensións.

Acción e efecto de abusar.

Aquilo que é abusivo.

1. Acción de facer uso dun poder ou obxecto máis alá do que se considera lícito.

2. Extralimitación dunha autoridade no uso das súas atribucións.

3. Acto ilícito polo que o autor se aproveita das facilidades que unha relación de lealdade comporta.

4. Acto ou omisión que sobrepasa os límites normais do exercicio dun dereito, con dano para un terceiro.

5. Uso de medios físicos de ataque excesivos e desiguais que debilitan a defensa da víctima.

agresión sexual.

Levar á fin unha cousa comezada.

Non deixar nada dalgunha cousa.

Chegar á última parte de algo.

Someter algo á operación de acabamento.

Chegar a unha situación determinada.

Ter como parte final aquilo que se expresa. OBS: Vai seguido da preposición en e con.

Ter fin. Tm v pron.

Pór fin a algo. OBS: Vai seguido da preposición con.

Estar esgotada algunha cousa.

Prender cun lazo unha res que foxe ou deter a alguén que escapa.

Xuntar o gando disperso para levalo a outro lado ou introducilo na corte.

acabicornar.

Acción e efecto de acceder.

Dereito que ten o propietario dunha cousa de facer seu todo o que esta produza.

otación obrigatoria que se leva a cabo durante o proceso de elección papal cando ningún dos candidatos obtivo as dúas terceiras partes dos votos precisos na votación ordinaria para ser elixido papa. Consiste en dar a posiblidade aos cardeais que apoiaron ao candidato menos votado para que transfiran o seu voto a un dos candidatos restantes.

Que acelera.

Dispositivo que acelera ou retarda o movemento dun mecanismo.

ariante do método do Carbono 14 realizada mediante o acelerador ou coa espectometría de aceleración de partículas. Mide a cantidade de isótopo na mostra contando directamente os átomos remanentes, en lugar de facelo a través da súa radiación.

Motor-foguete auxiliar de gran potencia que serve para dar a un foguete espacial pesado a velocidade inicial.

1. Mecanismo que comanda a admisión da mestura gasosa nun motor endotérmico.

2. Pedal ou panca que ao accionarse pon en funcionamento este mecanismo.

Dispositivo destinado a acelerar os electróns nun tubo de raios catódicos ou en calquera tubo electrónico.

Composto químico engadido aos reveladores para acelerar a acción lenta dos axentes redutores.

Bomba intercalada nun circuíto de calefacción central que activa a circulación da auga.

...

Conxunto de todas as modalidades fónicas da linguaxe, é dicir, a intensidade, o ton, a cantidade ou duración e o timbre dos sons.

1. Indicación que establece o contraste acentual empregando como procedemento positivo a maior intensidade da sílaba acentuada.

2. Signo escrito sobre unha vogal que pode marcar o acento de intensidade ou o timbre aberto ou pechado, ou para distinguir unha palabra doutra coa mesma grafía pero con significado diferente.

3. Elemento articulatorio mediante o que se destaca unha sílaba que petence a unha palabra.

4. Elemento que establece o contraste acentual empregando como procedemento positivo a maior lonxitude da sílaba acentuada.

Conxunto de particulares inflexións que caracterizan a pronuncia propia dos habitantes dun país, rexión ou lugar.

Argumento de intensidade dado a unha nota en relación ás outras para marcar o compás.

Elemento constitutivo do verso que este, para ser harmonioso, leva en determinadas sílabas.