"Duca" (En toda a entrada)

Aquilo que procura unha vantaxe, unha utilidade, unha satisfacción ou que é favorable ou conveniente.

1. Aquilo que se axusta ao que se considera moralmente bo.

2. Aquilo que constitúe a perfección dun ser, ben como tal, ben como o fin doutro ser que o desexa en tanto que pode satisfacer unha necesidade ou unha carencia.

Aquilo material ou inmaterial que se pode posuír.

Persoa á que se lle quere moito. OBS: Neste uso debe ir precedido de posesivo.

1. Todo aquilo do que se pode dispoñer xuridicamente para obter un proveito ou unha utilidade.

2. Ben aproveitado e de uso exclusivo da comunidade de veciños do concello onde se atopa.

3. Ben perceptible por calquera dos cinco sentidos.

4. ...

Palabra malsoante que sinala falta de educación.

Cousa que se di para presumir, aínda que non sexa certa.

1. Publicación periódica sobre unha materia determinada que constitúe o órgano de divulgación dunha entidade oficial ou privada.

2. Publicación periódica de carácter oficial en que se fan públicas as leis e outras disposicións.

1. Pequeno escrito de noticias para circulación interna nalgún organismo ou para a comunicación pública.

2. Breve comentario de noticias de operacións militares.

3. Bloque de novas de última hora que aparece tanto nos xornais como nos medios audiovisuais.

1. Papeleta que se cobre con calquera finalidade para subscribirse a unha publicación ou a que enche a administración educativa para dar conta do labor desenvolvido por un alumno.

2. Comprobante escrito onde se manifesta ter cumprido cun precepto da Igrexa.

...

Que ten mal carácter ou que manifesta violencia.

Aplícase a un animal que vive en estado salvaxe ou que é difícil de manexar cando é doméstico.

Aplícase á planta ou ao froito que nace espontaneamente.

Que desagrada aos sentidos.

Aplícase ao mar cando presenta ondas moi violentas.

Que non presenta unhas calidades ou condicións aptas para o cultivo.

Que é valente diante do perigo.

Que carece de intelixencia e de educación. Tm s.

Que actúa utilizando a forza física. Tm s.

Que se conserva en estado natural e que non sufriu ningún tipo de elaboración.

Peso total de algo incluíndo a tara.

Home que vai a cabalo.

Home que se comporta con educación e cortesía.

Termo de cortesía que equivale a señor.

1. Membro dun grupo social que se caracterizaba pola participación en combates a cabalo.

2. Membro dunha orde militar.

3. Membro dunha orde civil.

4. Cerimonia pola que se lle impón a alguén a dignidade de cabaleiro.

5. Cabaleiro medieval que, caracterizado polo seu espírito de aventura, buscaba empresas individuais, difíciles e xeralmente xustas.

Dor dos músculos do pescozo que impide xirar a cabeza.

...