"Cavado" (En toda a entrada)

Utensilio con forma oval para coller unha porción do contido, especialmente líquido, e levalo á boca.

1. Cada unha das pas que compoñen o rodicio dun muíño.

2. Recipiente troncocónico ou cilíndrido de prancha recuberto de material refractario, para transportar o material fundido do crisol aos moldes ou ao forno de tratamento ou de aliaxe.

3. Accesorio metálico en forma de recipiente cóncavo aberto, reforzado eventualmente cunhas pugas na parte frontal, que se emprega principalmente nas máquinas escavadoras e nas pas cargadoras para traballos de escavación e movemento de terras.

cullerón.

cágado.

escarvar.

Ornamentación e técnica característica do esmalte que obtén a superficie que se quere esmaltar mediante o baleirado do metal a través de medios químicos ou cun buril e que, tras a fusión, ten que se puír co esmeril.

Facer buratos, galerías ou gabias, retirando a terra que houbese nese lugar.

Facer que quede oca unha cousa sólida, quitándolle parte da súa masa.

Relativo ou pertencente aos espalácidos.

Mamífero da familia dos espalácidos.

Familia de mamíferos da orde dos roedores, de forma redondeada, patas curtas e provistas de unllas, rabo moi curto, cabeza achatada, fociño en forma de pa, ollos cubertos de pel e orellas ausentes. Son animais adaptados á vida subterránea e por iso son uns formidables escavadores.

Labor que consiste en rozar un anaco de monte e queimar os terróns e a broza para obter borralla, que se estende despois polo terreo para ser labrado e cultivado.

Terreo, nun principio cuberto de bosque ou matogueira, preparado para o cultivo temporal segundo un elemental sistema de cavado.

Emitir as persoas ou os animais sons que forman palabras.

1. Comunicar algo que se pensa utilizando a linguaxe articulada.

2. Comunicarse a través doutro procedemento distinto á palabra.

Manter unha conversación con alguén.

1. Ocuparse dun tema determinado.

2. Interceder por alguén valéndose de influencias.

Estimular o gando mediante voces ou coa aguillada para que fagan algo.

Pronunciar un discurso diante dun público.

...

1. Espazo arquitectónico interior sostido por arcos ou columnas, ás veces con vidreiras aos dous lados ou nun só.

2. Balcón cerrado con vidreiras construído na fachada exterior dunha casa, que ten a súa orixe nos balcóns, solainas e galerías abertas características da arquitectura tradicional galega do s XVII.

Camiño subterráneo escavado para o acceso á explotación dunha mina.

Balcón que se abría na popa dos navíos sobre a prolongación das cubertas. Nas unidades de tres cubertas había dous balcóns, un correspondente á camara alta e outro á do medio.

1. Colección de pinturas e outras obras de arte, que poden ser públicas (mostran as obras cun fin expositivo) ou privadas (buscan a venda da obra exposta).

2. Establecemento público, xeralmente de carácter privado, dedicado á exhibición e á venda de obras de arte.

Lugar destinado ao público en certos espectáculos.

Banda alongada de vexetación diferenciada que segue a ribeira dun río ou outro accidente do relevo.

...