"COU" (En toda a entrada)

Rodear cos brazos ou as mans.

Conter ou comprender no seu seo certa cousa.

Alcanzar coa vista.

Atender ou facer varias cousas a un tempo.

Encher por completo de persoas ou cousas un espazo ou un lugar.

Calzar a estiba dun navío enchendo todos os seus ocos.

Conseguir que un lugar ou espazo estea completamente cheo.

Encherse completamente.

Alterar ou corromper a natureza propia de algo.

Alterar voluntariamente a composición orixinal dun produto ao mesturalo con outro.

Facer unha persoa algo impropio á súa orixe ou liñaxe.

Alterarse as calidades propias dunha persoa ou cousa.

Facer caer ou botar ao chan algo.

Matar con violencia facendo caer ao chan.

Baixar ou facer descender unha cousa erguida ata deitala.

Facer perder a alguén a forza física ou moral, a coraxe ou o vigor.

Mostrar un xogador as súas cartas para demostrar que ten a máxima xogada.

Caer ou vir para abaixo algo que estaba erguido.

Perder a forma e a forza física ou ben a moral, a coraxe ou o vigor.

Inclinarse un corpo cara ao chan.

Separarse unha nave cara a sotavento do rumbo que tiña que seguir.

Renunciar voluntariamente a un cargo, especialmente un monarca en favor de quen o segue na liña sucesoria. Tm abs.

Abandonar definitivamente as ideas ou opinións que se defendían.

Dar de beber ao gando.

Mollar completamente algunha cousa.

Acción e efecto de abrir ou abrirse.

Separación entre dúas cousas próximas ou entre dúas partes dunha mesma cousa.

Espazo baleiro ou desocupado, situado nunha parede ou construción, que dá paso a un lugar ou permite a entrada da luz.

Treito articulatorio que se refire á distancia intermaxilar ou linguopalatal e que se emprega como característica relevante para cualificar os fonemas dunha lingua segundo o seu modo de articulación.

Poro xerminativo dos grans de pole por onde xorde o tubo polínico.

Magnitude que mide a dimensión dos feixes de luz que penetran nun instrumento óptico.

Grao de diverxencia dos costados dun ángulo.

1. Estreitar ou dar forma a algunha cousa ata sacarlle punta ou bico.

2. Rematar en punta a parte superior dun palleiro.

Acción de amorear terra ao redor do talo das plantas ao mesmo tempo que se van arrincando as consideradas malas herbas.

Tocar co bico.

Facer unha cortadela nunha árbore.

Furar un pito o ovo que o envolve para saír á vida.

Determinar marcas de orientación no mar coa axuda das estrelas e dos accidentes xeográficos da costa.

Cantidade que se paga.

Acreditación en que se dá veracidade de calquera cousa.

Pagar unha cantidade.

Dar por certa, veraz ou fiable unha cousa.