"Bida" (En toda a entrada)

Acción e efecto de adherir ou adherirse.

Acto polo que un estado acepta as obrigacións dun tratado concluído por outros estados.

Forza que se opón á separación de dous corpos postos en contacto íntimo e que é debida á atracción mutua das moléculas.

Fenómeno por medio do que dúas superficies se manteñen xuntas por forzas intermoleculares.

Que non ten luz.

Aplícase aos lugares da rexión submarina nos que as radiacións solares visibles foron totalmente absorbidas.

Barriña de metal ou doutra materia dura, acabada en punta.

1. Barra pequena, fina e longa, normalmente de metal, rematada en punta nun extremo e cun burato no outro polo que se fai pasar o fío, usada para coser e bordar.

2. Peza metálica alongada acabada en gancho e provista de medios para cerrar o que serve para formar a malla nas máquinas de fabricación de xéneros de punto.

1. Peixe da familia dos belónidos, de corpo alongado e moderadamente comprimido, de cor prateada e verdosa no lombo, coas mandíbulas prolongadas nun bico agudo e dentado, as aletas dorsal e anal moi posteriores e a caudal en forma de furca pronunciada.

2. Nome que reciben algunhas especies de peixes da familia dos singnátidos, de aspecto semellante ao cabaliño de mar pero co corpo estirado.

Picor ou sabor acedo que teñen algúns viños, especialmente os novos

Acabamento rematado en punta, cuberta cónica ou piramidal de gran pendente, nunha construción.

1. ...

Relativo ou pertencente aos aiúbidas.

Membro da dinastía aiíbida.

Dinastía musulmá iniciada en 1171 por Salãh al-Dĩn ibn Ayyũb (Saladino), visir do derradeiro califa fatimita de Exipto.

Afección patolóxica motivada por un exceso de alcalinidade no solo.

1. Autointoxicación orgánica con alteración do equilibrio ácido-básico do organismo caracterizada por un predominio dos catións.

2. Alcalose caracterizada pola presenza dun exceso de bases ou pola perda de ións hidróxeno.

3. Alcalose debida fundamentalmente a unha hiperpnea que conduce a unha eliminación excesiva de anhídrido carbónico con produción de hipocapnia.

1. Disolución que contén esencialmente etanol e se emprega como disolvente e desinfectante en uso externo e como depresor do sistema nervioso central en uso interno.

2. Toda clase de bebida obtida a partir dunha destilación.

Nome xenérico das substancias orgánicas caracterizadas pola presenza dun grupo funcional hidróxilo -OH, enlazado directamente a un carbono alifático.

Extracto alcohólico de melisa, peles de limón e laranxa, noz moscada e canela.

Alcohol desnaturalizado, utilizado como combustible.

Solución alcohólica de esencia de romeu ao 5%, para friccións en golpes, artritismo e dores sen ferida.

etanol.

metanol.

1. Relativo ou pertencente ao alcohol ordinario.

2. Relativo ou pertencente aos alcohois en xeral.

Que abusa das bebidas alcohólicas. Tm s.

Grupo R- que resulta da eliminación do hidroxilo nun alcohol ROH.

Estado do organismo consecutivo a unha excesiva inxestión de bebidas alcohólicas.

Conxunto de anomalías morfolóxicas que presentan os fillos das nais alcohólicas que beben durante o embarazo.