"Bec" (En toda a entrada)

1. Conxunto de asentos colocados ordinariamente en bancadas semicirculares.

2. Público que ocupa estes asentos.

Edificio romano de planta elíptica, cun espazo central e unha serie de bancadas que o rodeaban separadas por un muro e ás veces por un foso, en que se celebraban diferentes espectáculos públicos.

1. Cabeceira dun val ou dun terreo deprimido, de forma máis ou menos circular, rodeada de montañas.

2. Acumulación en forma de arco circular das moreas terminais dun glaciar, ao redor do extremo final da lingua glacial.

Sala de disección nas escolas de medicina, hospitais e outros edificios.

Peixe, da familia dos angüílidos, de corpo serpentiforme, boca ampla con dentes diminutos e as aletas dorsal, caudal e anal unidas entre si. A pel está cuberta de escamas diminutas e dunha abondosa mucosa que a fai moi escorregadiza.

Peixe, da familia dos sinafobránquidos, de corpo alongado, que vive entre 400 e 4.800 m de profundidade.

Peixe, da familia dos astronéstidos, de corpo alongado. Presenta dúas fileiras de fotóforos.

Aspecto exterior.

Signos exteriores conducentes a determinar un xuízo.

Acción e efecto de arfar.

1. Cabeceo dunha embarcación.

2. Formación en ondas dalgunha cousa.

Que non ten contido, interese ou fundamento.

Que non ten xente.

Que non ten o seu espazo ocupado.

Sentimento experimentado pola ausencia dunha persoa ou cousa.

Lugar de gran profundidade ou visto desde unha considerable altura onde non se rexistran corpos sólidos.

Cada unha das aberturas (portais, xanelas, espazos entre columnas) situadas nun entrepano de parede ou noutra construción.

Espazo desprovisto de materia.

Concepto límite, segundo a física clásica, dun espazo desprovisto totalmente de materia, en que se propagan os campos.

Rexión do espazo en que a presión atmosférica foi reducida para evitar a influencia da atmosfera sobre os procesos que se levan a cabo no interior do espazo pechado.

Conxunto que non contén ningún elemento.

...