"6" (En toda a entrada)

Relativo ou pertencente aos agostiños, a santo Agostiño e á súa doutrina.

1. Membro dunha orde ou congregación agostiña.

2. Membro dunha congregación relixiosa fundada en 1845 polo pai de Alzon.

3. Membro da orde relixiosa xurdida a partir da reforma iniciada por Andrés Díaz en Nápoles en 1592. Une a vida contemplativa coa activa.

4. Membro dunha orde relixiosa xurdida como reforma dos cóengos en tempos da reforma gregoriana que recollía as experiencias dos monxes de San Rufo de Aviñón, fundada en 1309.

5. Membro da orde mendicante creada polo papa Alexandre IV (1256).

6. Membro dunha orde relixiosa xurdida como reforma da congregación dos ermitáns de santo Agostiño, na Provincia de Castela, presidida entón por frei Luís de León (1537-1591).

1. Mestura de gases que forma a atmosfera terrestre. Nas capas baixas da atmosfera, o aire perfectamente seco ten a seguinte composición en volume: nitróxeno 78,084%, osíxeno 20,946%, argon 0,934%, dióxido de carbono 0,033%, outros gases raros 0,002%. Ademais destes compoñentes, o aire contén outros gases impurezas, coma o vapor de auga, ozono, amoniaco, hidrocarburos. O aire ten unha importancia vital, xa que o osíxeno que contén intervén na respiración das plantas e dos animais.

2. Nome xenérico dado antigamente aos gases.

O aire como medio, por oposición á terra e á auga.

ento de pouca intensidade.

1. Aparencia ou aspecto que posúe algo ou alguén con respecto a outro elemento ou persoa.

2. Actitude expresiva dunha calidade persoal ou emoción.

Estado de debilidade causado nunha persoa polo mal de ollo.

Aire que, tratado nun aparato ou instalación de acondicionamento do aire, presenta as condicións higroscópicas, térmicas e de depuración axeitadas para crear e manter nun habitáculo un ambiente de características predeterminadas.

...

Relativo ou pertencente aos aiúbidas.

Membro da dinastía aiíbida.

Dinastía musulmá iniciada en 1171 por Salãh al-Dĩn ibn Ayyũb (Saladino), visir do derradeiro califa fatimita de Exipto.

1. Relativo ou pertencente á dinastía alauita.

2. Membro da dinastía alauita.

3. Dinastía de xerifes marroquís de Tafilelt, fundada por Mawlāy al-Rašid (1660-1672).

Nome dado polos franceses aos habitantes de Siria, cando foi ocupada por Francia (1924).

Designación xenérica dos β-hidroxialdehidos, substancias pouco estables, coas propiedades dos aldehidos e dos alcohois.

Derivado do acetaldehido empregado na síntese de acelerantes de vulcanización e de antioxidantes para o caucho.

Que depende dun acontecemento incerto ou dunha continxencia.

ariable que pode recibir diversos valores numéricos que dependen do azar.

Movemento vangardista na creación musical posterior a 1960 baseado na improvisación a partir de composicións escritas con novas grafías e nas que intervén en grande medida o azar.

Conxunto de letras empregadas na escritura dunha lingua e que segue unha orde determinada.

1. Sistematización gráfica convencional por medio da que se intentan transcribir os trazos fonéticos de todo tipo de locucións fónicas.

2. Alfabeto fonético establecido por P. Passy en 1886, no seo da Asociación Fonética Internacional (AFI).

Conxunto de signos en que cada un se corresponde a unha letra ou a un número e a través deles se poden transmitir mensaxes a distancia.