"cc" (Contén)

Acción e efecto de conducir.

Conxunto dos condutos e accesorios que, dispostos adecuadamente, constitúen unha instalación lineal ou unha rede para o transporte e a distribución dun fluído.

Nome xenérico dalgúns fenómenos de transporte (de enerxía, carga ou materia) case exclusivos da materia condensada.

1. Propiedade dalgunhas estruturas do organismo de transmitir os estímulos.

2. Transmisión dos cambios eléctricos que, orixinados no nódulo do seo auricular, dan lugar ás contraccións cardíacas.

3. Transmisión dos impulsos electroquímicos polas células excitables do organismo a través dos cambios de permeabilidade nas súas membranas.

4. Transmisión do son a través dos ósos do cranio.

Acción e efecto de confeccionar algo a partir de diferentes elementos.

Fabricación de pezas de vestir feitas en serie, con medidas estudadas e tomadas previamente sobre manequíns.

Acción e efecto de constrinxir, especialmente apertando ou oprimindo algunha cousa.

1. Parte fixa do cromosoma metafásico en que non hai enrolamento en hélice do ADN.

2. centrómero.

Estreitamento dalgunha das partes da boca ou do colo durante a produción de sons da fala que restrinxe o paso do aire espirado desde os pulmóns.

Acción e efecto de construír.

1. Actividade ou industria de construír ou edificar, especialmente obras de enxeñaría ou arquitectónicas.

2. Parte da industria que comprende o proxecto e a construción de navíos.

Obra construída, especialmente de enxeñaría ou de arquitectura.

1. Unidade lingüística sintagmática ou morfolóxica que pode estar formada por unidades pertencentes a un nivel xerárquico inferior, encadeadas sintagmática ou gramaticalmente e que, ademais, poden pertencer a unha unidade superior.

2. Construción que, nunha oración, non depende sintacticamente de ningún elemento concreto.

3. Construción que se fundamenta no sentido, independentemente das concordancias gramaticais.

4. Construción que, segundo L. Bloomfield, ten a mesma clase formal ca un ou varios dos seus constituíntes.

5. ...

1. Acción e efecto de contraer ou contraerse.

2. Diminución das dimensións transversais dun corpo sometido a un esforzo de deformación por tracción.

3. Fase de flutuación económica que se caracteriza pola redución ou diminución dos prezos, lucros, produción, emprego, consumo e investimentos.

4. Movemento das fibras musculares do corpo que fan que se contraia e que impulse o sangue cara ás diferentes portas do corazón.

5. Propiedade que teñen as fibras musculares de diminuír a lonxitude nunha das súas dimensións e aumentala nas outras.

6. Contracción das fibras musculares do útero que aparece no transcurso da xestación, do parto e do puerperio.

1. Redución dun elemento lingüístico, a miúdo en combinación con outro elemento.

2. Palabra que resulta desta redución.

...

Acción de contradicir ou contradicirse.

Relación entre palabras ou feitos que se contradín.

Principio da lóxica aristotélica que na tradición escolástica constituíu o primeiro principio ontolóxico: é imposible que unha cousa sexa e non sexa ao mesmo tempo e baixo o mesmo aspecto.

Transporte de materia, enerxía ou cantidade de movemento que se produce nun fluído polo movemento do conxunto das súas moléculas.

Proceso que consiste na produción dunha corrente eléctrica por medio do transporte de cargas por algún procedemento especial, diferente da aplicación dun campo eléctrico.

Movemento vertical das masas de aire na atmosfera debido ao diferente grao de quecemento das capas de aire próximas ao solo.

Teoría que explica a xénese do campo magnético terrestre baseándose na existencia de lentos movementos de convección no interior da Terra, orixinados polas diferenzas de temperatura das rochas radioactivas.