ben

ben

lat bene

  1. m

    Aquilo que procura unha vantaxe, unha utilidade, unha satisfacción ou que é favorable ou conveniente.

  2. m
    1. Aquilo que se axusta ao que se considera moralmente bo.

    2. [FILOS ]

      Aquilo que constitúe a perfección dun ser, ben como tal, ben como o fin doutro ser que o desexa en tanto que pode satisfacer unha necesidade ou unha carencia.

  3. m

    Aquilo material ou inmaterial que se pode posuír.

  4. m

    Persoa á que se lle quere moito. OBS: Neste uso debe ir precedido de posesivo.

    1. Todo aquilo do que se pode dispoñer xuridicamente para obter un proveito ou unha utilidade.

    2. ben común/comunal

      Ben aproveitado e de uso exclusivo da comunidade de veciños do concello onde se atopa.

    3. ben corporal/material

      Ben perceptible por calquera dos cinco sentidos.

    4. ben de interese cultural [BIC]

      Ben do patrimonio cultural dunha nación declarado relevante para a identidade e permanencia da súa cultura.

    5. ben de uso público

      Ben de dominio público destinado directamente a uso xeral.

    6. ben incorporal/inmaterial

      Ben que soamente ten unha existencia intelectual ou xurídica.

    7. ben inmoble/bens raíces/sedentes/sitios

      Ben que ten unha situación fixa e non pode ser desprazado sen o estragar.

    8. ben libre

      Ben que non está sometido a ningún gravame.

    9. ben litixioso

      Ben do que, nunha controversia xudicial, se discute a propiedade.

    10. ben non consumible

      Ben que pode ser usado sen que se destrúa ou deteriore a primeira vez.

    11. ben patrimonial

      Ben que pertence a unha persoa de dereito público, non destinado aos servizos públicos ou ao uso xeral.

    12. ben público

      Ben que pertence a unha entidade pública.

    13. ben rexistrable

      Ben susceptible de inscrición nun rexistro público para que todo o mundo poida coñecer a situación xurídica.

    14. bens consumibles

      Bens que co seu uso se destrúen de xeito inmediato ou de forma gradual.

    15. bens de ninguén

      Bens que non pertencen a ninguén ou que foron abandonados polo seu dono.

    16. bens de propios

      Ben patrimonial que pode constituír para a facenda dunha entidade local unha fonte de ingresos propios do dereito privado.

    17. bens dotais

      Bens cos que contribúe a muller ao matrimonio en concepto de dote.

    18. bens gananciais

      Bens que forman parte do patrimonio común a ambos os cónxuxes, adquiridos durante a sociedade conxugal.

    19. bens nullius/ sen dono

      Bens mobles ou semoventes que, ao non ter dono coñecido, aplícanse ao estado.

    20. bens parafernais/privativos

      Bens propios de cada un dos cónxuxes no tempo de celebrar o matrimonio e os que por calquera título adquirisen despois do contrato, en tanto que non formen parte do dote ou das institucións dotais.

    21. bens relictos

      Bens que deixa ou quedan dalgunha persoa cando esta falece.

    22. bens semoventes

      Ben moble capaz de ser movido por el mesmo.

    1. Cada un dos medios obtidos polo proceso económico da produción, a través do traballo e empregados polos homes para satisfacer as súas necesidades.

    2. ben divisible

      Ben que permite identificar o seu beneficiario.

    3. ben indivisible

      Ben en que non é posible identificar o beneficiario do mesmo.

    4. ben inferior

      Ben en que a súa demanda diminúe co aumento da renda do consumidor.

    5. ben superior/de luxo

      Ben en que a súa demanda aumenta cando o fai a renda do consumidor.

    6. bens de consumo

      Bens destinados ao consumidor e que desaparecen co seu uso.

    7. bens de produción

      Bens que se empregan como instrumentos de traballo para crear outros bens.

  5. De xeito conveniente ou como se debería facer.

  6. De xeito suficiente.

  7. De xeito claro.

Sinónimos

Confrontaciones

pertenza, propiedade

Citas

  • (Ou) ben foron ao cine (ou) ben están nunha cafetería, pero na casa non quedaron
  • A Humanidade sempre se mantén en loita co ben e co mal
  • Aínda que o negue, el ben sabe que non ten razón, Ela ben coñece cál é realmente a situación da factoría
  • benfalado, benfeitor
  • É ben longa esta estrada, Era unha rapaza ben boa cos seus amigos, Está ben frío o café, Haiche ben delas dentro do cofre
  • Está ben, xa non se queixa da operación
  • Había ben dúas mil persoas no concerto, Ese coche pode valer ben dous millóns
  • Hoxe non se ve ben a tele, Non entendo ben o que quere dicir co seu circunloquio
  • Non me pagaron ben o traballo realizado
  • O mellor ben que lle podes ofrecer é confiar no seu traballo
  • Portouse moi ben na cea de fin de curso
  • Quérote moito, meu ben
  • Repartiu todos os seus bens entre os fillos
  • Toda a súa vida a dedicou ao ben dos desfavorecidos

Frases hechas

  • 2 Ser moi traste.

  • Ben deitamos de/Ben nos cadra de. Gracias a.

  • Ben deitarse que. Menos mal que.

  • Ben que/se ben conx conc A

  • Deus dea gozo do ben. F

  • Dicir ben. Sentar ben algunha cousa.

  • Estar ben calzado. Ter recomendaci

  • Estar ben forrado. Ter di

  • Estar ben sabido dalgunha cousa. Estar seguro dalgunha cousa.

  • Facer ben e alcanzar mal. Interpretar mal a conducta de algu

  • Ir ben alumeado/posto. Estar borracho.

  • Nin ben di si, nin ben di non. Apl

  • Non andar moi ben da testa/Non estar ben da cabeza/Non rexer de todo ben. Non ter xu

  • Non se dar ben. Non afacerse.

  • Non ser ben (acabado). Non ser asisado.

  • Non ter os cinco sentidos ben asentados (no seu sitio). Non ser normal.

  • Non vir ben. Non prestar ben unha comida.

  • O que cala ben fala. Expresa a conveniencia da prudencia.

  • Pintar ben. Acaer acertadamente.

  • Ser ben criado. Ser educado.

  • Ser dos que ben bailan. 1 Ser entremetido.

  • Ter moito ben de Deus. Posu

  • Ter un a/por ben. Acceder a facer algunha cousa.

  • Tomar a ben. Parecer ben.

  • Un ovo, e ese ben cacarexado. Apl

  • ¡Ai logo ben! Expresi

Refranes

  • Ben acaba o que ben está.
  • Ben con ben son dous bens.
  • Ben e rebén e requetebén, todo xunto, é moito ben.
  • Con facer ben, pouco se pode perder.
  • De Deus vén o ben e das abellas o mel.
  • En todas partes hai bo e malo.
  • En todos lados hai de todo.
  • Ende xuntando os bens cos males, tódolos días son iguales / tódolos tempos son iguales.
  • Facer ben a viláns é botar auga no mar.
  • Facer ben nunca se perde.
  • Fágase o ben e fágao Xan ou Miguel.
  • Fai ben e cálate.
  • Fai ben e gárdate.
  • Fai ben e non cates a quen.
  • Fai ben e non mires a quen.
  • Fai ben pero mira como e a quen.
  • Fai ben sen mirar a quen, fai mal e gárdate.
  • Fai ben sen mirar a quen.
  • Fai ben, anque non saibas a quen.
  • Fai o que debas e non o que queiras.
  • Hai mal que vén por ben.
  • Máis ama quen fai ben, que quen agrado ten.
  • Máis custa mal facer que ben facer.
  • Máis vale ben de lonxe que mal de preto.
  • Mal é acabarse o ben.
  • Nin hai ben eterno nin mal duradeiro.
  • No noso obrar está o ben e o mal.
  • Non fagas ben nin mal, sen ver primeiro a quen o fas.
  • Non hai ben nin mal que cen anos dure.
  • Non hai ben que dure nin mal que non se acabe.
  • Non hai ben que dure, nin mal que cen anos se ature.
  • Nunca é tarde para facer ben.
  • Nunca falta que n ben faga.
  • O ben a algúns tráelle o mal.
  • O ben anda e o mal corre.
  • O ben facer nunca se pode perder.
  • O ben moi querido logo é perdido.
  • O ben non a todos fai ben.
  • O ben non dura e o mal chega axiña.
  • O ben non é ben coñecido ata que é perdido.
  • O ben que facer poideres, faino ti e non esperes.
  • O ben que veña, para todos sexa; e o mal, para quen o queira ir buscar.
  • O ben tarde chega; pero o mal vén á carreira.
  • O ben voa e o mal revoa.
  • O ben, agardalo; e o mal, escorrentalo.
  • O ben, buscalo; e o mal, esperalo.
  • O bo cansa e o malo farta.
  • O bo, porque te honre; e o malo, porque te non deshonre.
  • O facer ben nunca está mal.
  • O mal e o ben cedo se ven.
  • O mal e o ben non son amigos pero son veciños.
  • O que non sabe de ben non sabe de mal e o que non sabe de mal non sabe de ben.
  • Obra ben sempre que poidas.
  • Obrar ben, que Deus é Deus.
  • Quen ben che fai, ese é teu segundo pai.
  • Quen fai ben ao común non fai ben a ningún.
  • Todo acaba coa morte menos o facer ben.
  • Veña o ben e veña por onde quixer.
  • ¡Deus nos dea ben e casa na que o ter!