trunfar

trunfar

trunfo

  1. v i

    Botar unha carta que pertence ao pau de trunfo.

  2. v i

    Ser trunfo un pau da baralla.

Sinónimos

Palabras vecinas

trullo truncado -da truncar trunfar trunfo truque trusgar
Conjugar
VERBO trunfar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
trunfo
trunfas
trunfa
trunfamos
trunfades
trunfan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
trunfaba
trunfabas
trunfaba
trunfabamos
trunfabades
trunfaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
trunfei
trunfaches
trunfou
trunfamos
trunfastes
trunfaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
trunfara
trunfaras
trunfara
trunfaramos
trunfarades
trunfaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
trunfarei
trunfarás
trunfará
trunfaremos
trunfaredes
trunfarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
trunfaría
trunfarías
trunfaría
trunfariamos
trunfariades
trunfarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
trunfe
trunfes
trunfe
trunfemos
trunfedes
trunfen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
trunfase
trunfases
trunfase
trunfasemos
trunfasedes
trunfasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
trunfar
trunfares
trunfar
trunfarmos
trunfardes
trunfaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
trunfa
-
-
trunfade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
trunfar
trunfares
trunfar
trunfarmos
trunfardes
trunfaren
Xerundio trunfando
Participio trunfado
trunfada
trunfados
trunfadas