trincar

trincar

prov trencar

  1. v t

    Cortar algo cos dentes.

  2. v t

    Apertar cos dentes.

Sinónimos

Citas

  • O can trincoulle unha man
  • Trincou o pan con forza

Palabras vecinas

trinca trincada trincar trincar trincha trinchante trinchar
Conjugar
VERBO trincar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
trinco
trincas
trinca
trincamos
trincades
trincan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
trincaba
trincabas
trincaba
trincabamos
trincabades
trincaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
trinquei
trincaches
trincou
trincamos
trincastes
trincaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
trincara
trincaras
trincara
trincaramos
trincarades
trincaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
trincarei
trincarás
trincará
trincaremos
trincaredes
trincarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
trincaría
trincarías
trincaría
trincariamos
trincariades
trincarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
trinque
trinques
trinque
trinquemos
trinquedes
trinquen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
trincase
trincases
trincase
trincasemos
trincasedes
trincasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
trincar
trincares
trincar
trincarmos
trincardes
trincaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
trinca
-
-
trincade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
trincar
trincares
trincar
trincarmos
trincardes
trincaren
Xerundio trincando
Participio trincado
trincada
trincados
trincadas