resignación

Refranes

• A máis non poder ¡que se lle ha facer!
• A máis non poder, non hai que lle facer.
• A máis non poder, o home déixase querer.
• A mal dar, paciencia e barallar.
• A mal dar, picar tabaco e fumar.
• A mal vir, botar tabaco e cuspir.
• A Non pode ser non lle hai que facer.
• Á sorte mala. paciencia. e boa cara.
• Aoque se perdan os anelos quédanse os dedos.
• Cando haxa un mal veciño, sufrito.
• Cando teñas un mal veciño, tes que sufrilo.
• Cando unha porta se peche, un cento se abren.
• Consólese o que mal ten, que un día tras doutro vén.
• Corazón forte creba a cativa sorteo
• Corran as cousas como quixer: xa pararán de correr.
• De morte é sinal o non querer sanar.
• Duro ou brando, o que vén, así hai que aturalo.
• Encoiro nacín e encoiro me vexo: nin gaño nin perdo.
• Espido nacin, espido me acho: nin perdo nin gaño.
• Hai que saber disimular o que non se pode remediar.
• Irnos pasando: aquí caíndo e alí entropezando.
• Máis vale padecer que morrer.
• Mentres que o pau vai e vén, descansa o lombo.
• Ninguén morre dúas veces.
• Non hai mal que por ben non veña.
• Non hai nubrado que dure un ano.
• O morto quere a mortalla e o vivo quere a faramalla.
• O que ha levar o demo, poñerllo á porta.
• Ó que non pode ser, non hai que lle facer.
• Onde boa ola se creba, boa tapadeira queda.
• Oso que tocou en parte, hai que roelo con arte.
• Padeza quen penas ten, que tras tempo tempo vén.
• Para calquera dó a paciencia é un remedio bo.
• Para unha dor calquera o mellor remedio é a paciencia.
• Peor é o roto có descosido.
• Pouco por uvas se me dá, cando non as hai.
• Pouco se me dá por uvas cando non hai ningunhas.
• Quen co seu mal se asaña, a si mesmo se engana.
• Quen mais non pode coa súa muller dorme.
• Quen máis non pode, co seu mal dorme / se dorme.
• Quen máis non pode, coa súa muller se deita e dorme.
• Se se gana este ano pouco, doce meses terá outro.
• Sempre hai un peor para un mellor.
• Sufre acá e gañarás alá.
• Sufre hoxe, que xa chegará mañá.
• Todo vai ben, se a morte non vén.
• Vale máis acá un mal pasar, que alá un bo penar.
• Vale máis palla que nada.
• Xa que arden os cangos, quentémonos a eles.
• ¡Ben veñas, mal, se vés soilo!
• ¡Con ben veñas, mal, se non me ves buscar / levar!
• ¡Menos mal! -dixo o que capaban.