punta
lat puncta, terminación femenina de punctu, p p de pungĕre ‘picar, punzar’
-
s
f
-
Extremo agudo dunha cousa.
-
Extremo dunha cousa máis ou menos alongada.
-
Parte extrema ou avanzada de algo.
-
-
s
f
Cravo pequeno.
-
s
f
Pequena cantidade de algo.
-
s
f
[XEOG ]
Brazo de terra de pouca extensión que se adentra no mar.
-
s
[DEP ]
Xogador situado en posicións avanzadas e que xoga ao ataque.
-
-
adx
Que destaca.
-
empresa punta
[ECON ]
Empresas ou sectores que constitúen a base da produción dos ingresos no proceso económico dunha nación ou nun sistema económico.
-
adx
-
hora punta
Hora de máxima intensidade no traballo ou de movemento.
-
punta seca
[ARTE ]
Gravado calcográfico que se obtén por estampado, sobre papel, dunha prancha de cobre ou cinc gravada polo artista mediante unha punta afiada de aceiro.
-
punta de diamante
[ARTE ]
Adorno tallado en pedra ou noutro material que ten a forma dunha pirámide de pequena altura.
Sinónimos
Citas
- A espada tiña a punta moi aguda
- A pomba pousou na punta da árbore, Na punta da mesa sentou o avó
- Bótalle só unha punta de sal á comida
- Colleu o pano polas puntas
- O campión ía na punta do pelotón
Frases hechas
-
De punta a punta/a cabo. Dun extremo ao outro.
-
Ter algo na punta da lingua. Estar a piques de dicir ou lembrar algo.