particular

particular

lat particulāre

Plural: particulares
  1. adx

    Que é propio dunha persoa ou cousa.

  2. adx

    Que ten unha característica específica e que sae do común.

  3. adx

    Que ten un carácter privado.

  4. adx

    Que concerne exclusivamente a unha persoa ou cousa.

  5. adx [FILOS ]

    Aplícase ao xuízo ou proposición en que o suxeito comprende un número parcial de obxectos, en contraposición ao xuízo ou proposición tanto universal coma singular.

  6. s m

    Persoa privada, non revestida de carácter público.

  7. s m

    Asunto ou cuestión a tratar.

Sinónimos

Citas

  • A denuncia foi presentada por un particular
  • A particularidade dese caso impide expoñelo en media hora, Unha das principais particularidades da catedral é a altura das torres
  • Antepuxo os seus intereses particulares aos da familia
  • Esas son opinións particulares súas, Cada cadro ten a súa cor particular
  • Este peixe ten un sabor particular, Ten unha voz moi particular
  • Non entrou en particularidades
  • Non quero discutir sobre ese particular
  • Non se pode pasar porque é un camiño particular, Ten un secretario particular

Frases hechas

  • En particular 1 loc adv Por separado. Ex: Os casos de adopci

  • 2 loc adv Dunha maneira especial. Ex: Referiuse en particular aos efectos da chuvia

  • Sen outro particular Sen m