paladín
paladín
ital palatīnu
-
s
m
-
Cabaleiro moi valeroso na guerra, distinguido polas súas fazañas.
-
Heroe cabaleiresco, derivado de comes palatinus e de palatinus, títulos aplicados aos funcionarios da corte imperial. Segundo a tradición, referíase aos doce cabaleiros enviados a Hispania por Carlomagno para combater os infieis.
-
-
s
m
Defensor decidido de algo ou alguén.
Citas
- Converteuse no paladín das causas inxustas