operación
lat operatĭōne
-
s
f
Acción e efecto de operar.
-
s
f
Acción que implica a aplicación dun principio ou unha regra, especialmente como parte dunha serie de accións ou dun plan.
-
s
f
[MED ]
Intervención directa sobre certas partes do corpo danadas co fin de eliminalas total ou parcialmente, facerlles algunha corrección ou substituílas por outras artificiais ou procedentes doutras persoas.
-
s
f
[ECON ]
Transacción comercial, sexa de funcionamento xeral (operación bancaria) ou estritamente especulativa (operación de bolsa).
-
-
operación inversa
Aplicación que, en certas operacións, dado un resultado e un dos factores, fai corresponder o outro factor.
-
operación lóxica
Operación non aritmética que constitúe a base técnica da lóxica electrónica. Son a negación ou complemento (operación NON), a intersección, conxunción ou produto lóxico (operación E), e a reunión, unión ou suma lóxica (operación OU, tamén chamada OU inclusivo).
-
operación ternaria
Operación entre tres elementos.
-
operación unívoca
Operación que conduce a un único resultado.
-
s
Aplicación do produto cartesiano de dous conxuntos noutro conxunto.
-
operación aritmética
Suma, resta, multiplicación ou división.
-
operación binaria
Operación entre dous elementos.
-
operación directa
Aplícase á adición, á multiplicación, á potenciación e á derivación cando son consideradas en relación ás súas inversas respectivas, a subtracción, a división, a radicación e a integración.
-
operación inversa
-
s
f
[BÉL ]
Conxunto de accións militares que levan a cabo diversas unidades militares para cumprir cunha finalidade determinada, de acordo cun plan establecido previamente.
-
s
f
[INFORM ]
Calquera acción ben definida, en especial a obtención dunha información a partir dun ou máis datos.
-
operación de simetría
[FÍS/XEOL ]
Movemento que, aplicado a unha figura ou corpo, fai que este quede nunha posición que non pode ser distinguida da posición orixinal.