óboe

óboe

fr hautbois

Plural: óboes
  1. s m [MÚS ]

    Instrumento aerófono que consiste nun tubo estreito duns 60 cm, provisto de buracos e chaves, de forma lixeiramente cónica, con lingüeta dobre na embocadura, que atinxe tres oitavas da escala cromática.

  2. s

    oboísta.