muller

1. s f

   Ser humano de sexo feminino.

2. s f

   Individuo adulto de sexo feminino.

3. s f [DER ]

   Dona, en relación ao marido, dentro do matrimonio civil ou canónico.

Confrontaciones

Citas

• Era moi muller
• Era unha muller de letras, culta e educada
• Esperou pola súa muller para ir xantar
• Tivo tres fillos, e dúas eran mulleres
• Xa es unha muller para tomar as túas decisións

Refranes

• A ama brava é a chave da casa.
• A boa moza é coma a pera acelmosa, que, ende coméndoa, dá gana doutra.
• A boa muller de tarde en tarde na rúa déixase ver.
• A boa muller nin ha de oír nin ha de ver.
• A boa muller sen fama: nin boa nin mala.
• A boa muller, a casa sábea encher.
• A casada ben composta quita o seu home doutra porta.
• A dona na rúa, composta; na igrexa, devota; no lar, facendosa; na casa, mañosa; no estrado, señora; na festa, modosa; e na cama, xeitosa e graciosa.
• A dona que é composta, se non fai o mandado, non dá mala resposta.
• A dona quere ser rogada e non obrigada nin forzada.
• A dona traballadora non quere home lacazán/folgazán.
• A dona, na casa; o home, no traballo.
• A honra da muller moito coidadiño quer.
• A honra da muller non se lle debe chincar tan xiquer.
• A leña e a muller, cantos máis anos, máis arder.
• A llngua da muller di todo o que quer e o que non quer.
• A loba e a muller son iguais no escoller.
• A mal aliñada, primeiro abre a porta que fai a cama.
• A moza á beira do mozo requere a nai preto dela.
• Á moza andadeira crebarlle a perna.
• A moza da vila, casa porca e porta varrida.
• Á moza larpeiriña non hai para que seguila.
• Á moza louca máis lle agrada o pandeiro cá touca.
• Á moza mala, a campá a chama; e á mala mala, nin a campá nin nada.
• A moza para a festa, e para a casa a besta.
• A moza quere o espello porque lle dá consello.
• A moza risoña ben deixa ver que quere ser dona.
• A moza trouleira, súa nai á beira.
• A mozo galán, ter a filla da man o
• A muller á "ventana" perde máis que gaña.
• A muller afeitada víralle a cara.
• A muller aliñada, antes de se vestir, fai a cama.
• A muller aseada, o berce feito e ela peiteada, tan logo está levantada.
• A muller bailar e ao burro ornear, o diaño debeullo ensinar.
• A muller barbada unha fai e outra garda.
• A muller barbuda de lonxe a saúda.
• A muller boa é a que non soa.
• A muller brava dálle corda larga.
• A muller casada e honrada, a perna crebada para que non saia da casa.
• A muller composta o seu home arreda doutra porta.
• A muller de bo aliño cría, fía, devana e vende o liño.
• A muller de bo recaudo enche a casa ata o tellado.
• A muller descaseirada non fai boa casada.
• A muller do cego ¿para quen se compón?
• A muller do escudeiro, bulsa grande e pouco diñeiro.
• A muller do pastor pola noite se compón.
• A muller e a besta a ninguén se empresta.
• A muller e a cabra é mala, sendo fraca.
• A muller e a cabra, a pata crebada.
• Á muller e á cabra, corda larga.
• A muller e a gaivota, canto máis vella, máis tola.
• Á muller e á galiña tórcelle o pescozo: verás como queda mansiña.
• A muller e a galiña, na casa con día.
• A muller e a galiña, pequeniña.
• A muller e a galiña, por andar, pérdese axiña.
• A muller e a laranxa non se han apretar moito, porque amargan.
• A muller e a loba do máis feo se namoran.
• A muller e a moeda non gusta de estar queda.
• Á muller e á mula pola boca éntralle-la fermosura.
• A muller e a ovella, con día na cortella.
• A muller é a primeira le ira que pola mañá ve o labrego.
• A muller e a sardiña, na cociña.
• A muller e a sardiña, pequeniña/e escanchadiña.
• Á muller e á sogra dálles corda.
• A muller e a troita préndese pola boca.
• A muller e a viña dan ao home alegría.
• A muller e a viña faina o home garrida.
• A muller é antoxadiza e a cabra espantadiza.
• Á muller e ao can o pau nunha man e noutra man o pan.
• A muller e ao carniceiro médralle-Ia carne na mano
• A muller é fogo; o home estopa: vén o demo e sopra.
• A muller e o muíño queren uso continuo.
• A muller e o neno só calan o que non souberon.
• A muller e o ouro pódeno todo.
• A muller e o raposo, se perden a mañá, perden o día todo.
• A muller e o vidro sempre están en perigo.
• A muller e o viño sacan o home de tino.
• A muller é.coma o melón: se é boa, non hai cousa mellor; se é mala, non a hai peor.
• A muller facendosa ten o pe no berce e as mans na roca.
• A muller fai o home.
• A muller fermosa quítalle o nome ao seu home.
• Á muller festeira créballe a perna.
• A muller gambemeira, de festa en festa e de feira en feira.
• A muller gobernadora arrola o neno e fía na roca.
• A muller honesta, cando fai algo na casa, está na súa festa.
• A muller honrada, a perna crebada e na casa.
• A muller honrada, coa porta pechada.
• A muller limpa e composta o seu bome quita doutra porta.
• Á muller louca máis lle gusta o pandeiro cá touca.
• A muller máis asisada ou sabe moito ou non sabe nada.
• A muller mala, non enfadala.
• A muller moza e viúva soila pouco dura.
• A muller na igrexa, santa; e na rúa, cabra.
• A muller na súa casa e descalza.
• A muller na súa casa nada lle pasa.
• A muller non dala a ver.
• A muller pequeniña sempre é mociña.
• A muller que é coidadosa deixa a gaita e colle a roca.
• A muller que máis sabe, máis precisa que a garden.
• A muller que moito mira, pouco fía.
• A muller que moito se mira á cara, pouco atende a casa.
• Á muller que non ha ser tola búlanlle as mans e cálelle a boca.
• A muller que non sabe cociñar é coma gata que non sabe ratear.
• A muller que pouco fía sempre trae rufn camisa.
• A muller quince la xa non ten aquela.
• A muller sempre algo ha querer.
• A muller sempre erra no escoller.
• A muller sen mestre sabe mentir e chorar.
• A muller tola e a camisa rota logo saen á porta.
• A muller ventaneira busca quen barata a queira.
• Á muller, ao cabalo e á mula pola boca lles entra a fermosura.
• A muller, caseira; e non paroleira.
• A muller, por moito que a garden, non está mellor gardada.
• A negra co frío non vale un figo; a branca coa xeada, nin figo nin nada.
• A que quere ser mala, pouco aproveita gardala.
• Algo ha face-Ia muller, para branca ou roiba ser.
• Ama con amigo non a teñas na túa casa nin na do teu veciño.
• Amasade, panadeiras, que miña nai quere un pan.
• Amor de muller e aloumiño de can, non dan se non lle dan.
• Antes abre a porta, que fai a cama, a muller mal amañada.
• Antes deixará o reiseñor de cantar, que a muller de parolar e chorar.
• As mulleres onde están, sobran; e onde non están, boa falta fan.
• As mulleres sempre escollen o peor.
• As mulleres, ou matalas ou deixalas.
• Ás nove: ¡Déitate, home!. Ás dez: Muller ¿ti vés?
• As que ao muíño van, se son bonitas, logo as moerán.
• As romarías e ás vodas van as loucas todas.
• Ben está a porta pechada e a dona dentro da casa.
• Cal é a ama, tal anda a casa.
• Cando a muller merca moito, o seu home vende pronto.
• Cando fores ao mesón, que a mesoneira sexa a túa parenta e o mesoneiro non.
• Canto máis chore a muller, menos dó se lle ha ter.
• Cartas e mulleres van a quen queren.
• Casa de donas sen escudeiro é coma fogos sen trasfogueiro.
• Casa sen muller nunca rica pode ser.
• Catro efes ten miña tía: fea, fraca, froxa e fría.
• Catro mulleres, catrocentos pareceres.
• Coa mala xanta e coa boa ten baralla.
• Coa muller e co diñeiro non te mofes, compañeiro.
• Como a muller sen vergonza, así é a árbore sen codia.
• Con media muller abonda.
• Con mulleres entrarás, cando quixeres, e sairás, cando poideres.
• Condición é de mulleres despreciar o que lle deres e morrer polo que lle negues.
• Da muller e do mar non hai que fiar.
• Dáme a moza vestida, que eu cha darei belida.
• De muller que sabe latín, e mula que fai ¡hin!, arrenega ata a fin.
• De noite non hai muller fea.
• Dor de muller morta dura ata a porta.
• Entre o si e o non das mulleres, non cabe a punta dun alfinete.
• Entre santa e santo, parede de cal e canto.
• Entre santa e santo, un carro de canto.
• Este labor leito vai -dixo o que enterraba a muller.
• Gardar ben unha muller, non pode ser.
• Líbrate de dianteira de viúva e de traseira de mula.
• Máis quero moza feita que moza desfeita.
• Mal anda a casa onde a roca manda na aixada.
• Mans brancas non ofenden pero mancan.
• Media moza está na tenda e outra media anda de xeira.
• Mellor é de vista que de lista.
• Moza boa boa é.
• Moza de Deza e vaca da Ulla, de cento unha.
• Moza garrida, ou ben gañada ou ben perdida.
• Moza que a moitos fai cara é unha maula.
• Moza que a moitos fai cara, podes gardala.
• Moza que de si n o n toma é porta de tara be lo/sen tarabelo.
• Mozas tolas e por casar é mal gando de gardar.
• Mula que fai ¡hin! e muller que charla latín, non se fixeron para mino
• Muller boa e honrada é a que coida a súa casa.
• Muller caseira, a filla primeira.
• Muller composta na rúa posta a todo o malo está disposta.
• Muller do cego que se compón moito, non se compón para que a vexan outros.
• Muller fiadeira fai boa casadeira.
• Muller fiandeira e lareteira, mellor na casa que na eira.
• Muller goberneira cría o seu fillo e fía a súa tea.
• Muller lareteira, para quen a queira.
• Muller morta, sete á porta.
• Muller moza e con coche na facenda fai esmoche.
• Muller que asubía e fía de pe, nunca boa é.
• Muller que corre, seguida quere ser.
• Muller que de si non toma, é porta sen tarabelo.
• Muller que moito bebe, tarde paga o que debe.
• Muller que moito fala, ao mellor desbarra.
• Muller que sabe latín, non serve para mino
• Muller que ten bigote pode máis có home.
• Muller tapada esconderse quere.
• Muller ventaneira ¡fuxe dela á carreira!
• Muller, vento e ventura logo se mudan.
• Mulleres á eira e viño en coeira.
• Mulleres e viño sacan o home do bo camiño.
• Na casa da muller rica ela é a que rosma, latrica e replica.
• Na casa da muller rica o home cala e ela repica.
• Na casa sen muller ¿que gobemo pode haber?
• Nena que de si non toma é porta sen tarabelo.
• Nin moza sen amor nin vello sen dar.
• Nin moza sen espello nin vello sen consello.
• No andar e no haber coñecese a muller.
• No inverno, forneira; no verán, taberneira.
• Non é brava a muller que cabe na casa.
• Non hai moza ben gardada, se ela se non quere gardar.
• Non hai vella da cintura para abaixo.
• Non rogues cama á muller, que non hai mester.
• Ó can que mexar e a muller que falar, nunca lles ha faltar.
• O choro de muller non sempre se pode crer.
• O home é fogo, a muller estopa: vén o diaño e sopra.
• O home é lume e a muller é estopa: vén o demo e sopra.
• Ó horne de rnáis saber, unha rnuller bótao a perder.
• O máis sisudo varón, a muller bótao ao fondón.
• O pe no berce e as mans na roca: así fai a muller facendosa.
• O que calza alpargatas e de mulleres fai caso non axuntará diñeiro e sempre andará descalzo.
• O que non alcanzan barbas, consígueno faldras.
• O que non ten muller, moitos ollos ha mester para garda-Io seu haber.
• O que queira ter a muller boa, déalle cervoa.
• O que quere a muller, iso se ha facer.
• O temor á muller é o comezo da saúde.
• Onde non hai muller, todo anda como Deus quer.
• Para a muller o casar é fiar, pero o parir é chorar.
• Para a muller que se garda, non hai ocasión que valla.
• Pasa por boa muller a que varre ao amañecer.
• Pola boca morre o peixe e a muller pérdese.
• Pola muller entrou o mal no mundo.
• Por unha vez que me arremanguei, toda me lixei.
• Quen boa muller ten, seguro vai e seguro vén.
• Quen serve mozo, muller e común non serve a ningún.
• Quen ten fillas para casar,merque rocas para fiar.
• Quen ten muller, ten o que ha mester.
• Se que res ver a túa muller marta, dálle a comer samborca.
• Se vas á feira a feirearte, tes que comporte e amañarte.
• Sufrirei filla golosa e albendeira mais non fenestreira.
• Tan limpa e tan recachada e cada mes pon camisa lavada.
• Unha ama forte e brava é o gobemo dunha casa.
• Vale máis unha muller guisando, que un cento latricando.
• ¡Ai, Señor, por quen ti es, que non se acaben as mulleres!
• ¡Deus me dea mesón que sexa da mesoneira e do mesoneiro non!
• ¡Léveme Deus Ao mesón onde a mesoneira mande e o mesoneiro non!
• ¡Quen me dera un arrimiño ande poderme arrimar!