medicar

Escoitar
medicar

lat medicāre

v t

Administrar medicamentos a alguén.

Ex: O doutor medicouno despois de ver a análise Ex: Medicouse pola súa conta sen saber o que tiña

Citas

  • Medicouse pola súa conta sen saber o que tiña
  • O doutor medicouno despois de ver a análise

Palabras vecinas

medicamentario -ria medicamento medicamentoso -sa medicar medicina medicinal medición
Conjugar
VERBO medicar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles medico
medicas
medica
medicamos
medicades
medican
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles medicaba
medicabas
medicaba
medicabamos
medicabades
medicaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles mediquei
medicaches
medicou
medicamos
medicastes
medicaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles medicara
medicaras
medicara
medicaramos
medicarades
medicaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles medicarei
medicarás
medicará
medicaremos
medicaredes
medicarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles medicaría
medicarías
medicaría
medicariamos
medicariades
medicarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles medique
mediques
medique
mediquemos
mediquedes
mediquen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles medicase
medicases
medicase
medicasemos
medicasedes
medicasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles medicar
medicares
medicar
medicarmos
medicardes
medicaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
medica
-
-
medicade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles medicar
medicares
medicar
medicarmos
medicardes
medicaren
Xerundio medicando
Participio medicado
medicada
medicados
medicadas