habituar

habituar

lat habituāre

  1. v t

    Facer que alguén adquira un hábito.

  2. v pron

    Adquirir alguén un hábito ou costume.

Sinónimos

Citas

  • Aínda non me habituei ao novo horario
  • Habituono a lavar os dentes todos os días

Palabras vecinas

hábito habituación habitual habituar habitude habub* hache
Conjugar
VERBO habituar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
habitúo
habitúas
habitúa
habituamos
habituades
habitúan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
habituaba
habituabas
habituaba
habituabamos
habituabades
habituaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
habituei
habituaches
habituou
habituamos
habituastes
habituaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
habituara
habituaras
habituara
habituaramos
habituarades
habituaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
habituarei
habituarás
habituará
habituaremos
habituaredes
habituarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
habituaría
habituarías
habituaría
habituariamos
habituariades
habituarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
habitúe
habitúes
habitúe
habituemos
habituedes
habitúen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
habituase
habituases
habituase
habituasemos
habituasedes
habituasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
habituar
habituares
habituar
habituarmos
habituardes
habituaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
habitúa
-
-
habituade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
habituar
habituares
habituar
habituarmos
habituardes
habituaren
Xerundio habituando
Participio habituado
habituada
habituados
habituadas