exacerbar

exacerbar

lat exacerbāre

  1. v t

    Causar grande enfado a alguén.

  2. v t

    Facer máis intenso un estado de ánimo ou un sentimento. Tm v pron.

  3. v t [MED ]

    Agravar unha enfermidade.

  4. v pron

    Sentir un grande enfado. OBS: A grafía <x> representa o son [ks].

Sinónimos

Citas

  • Aquel desprezo exacerbaba a súa tristura
  • Exacerbárono as súas insinuacións
  • Ó falar do pasado exacérbaselle a súa melancolía
Conjugar
VERBO exacerbar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
exacerbo
exacerbas
exacerba
exacerbamos
exacerbades
exacerban
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
exacerbaba
exacerbabas
exacerbaba
exacerbabamos
exacerbabades
exacerbaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
exacerbei
exacerbaches
exacerbou
exacerbamos
exacerbastes
exacerbaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
exacerbara
exacerbaras
exacerbara
exacerbaramos
exacerbarades
exacerbaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
exacerbarei
exacerbarás
exacerbará
exacerbaremos
exacerbaredes
exacerbarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
exacerbaría
exacerbarías
exacerbaría
exacerbariamos
exacerbariades
exacerbarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
exacerbe
exacerbes
exacerbe
exacerbemos
exacerbedes
exacerben
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
exacerbase
exacerbases
exacerbase
exacerbasemos
exacerbasedes
exacerbasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
exacerbar
exacerbares
exacerbar
exacerbarmos
exacerbardes
exacerbaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
exacerba
-
-
exacerbade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
exacerbar
exacerbares
exacerbar
exacerbarmos
exacerbardes
exacerbaren
Xerundio exacerbando
Participio exacerbado
exacerbada
exacerbados
exacerbadas