estamento
estamento
lat v stamentu
-
s
m
Grupo social homoxéneo en función da súa profesión, clase social ou estilo de vida.
-
-
s
Grupo social do Antigo Réxime, cunha mesma situación xurídica, que os facía partícipes ou non dunha serie de privilexios, os privilexiados eran o nobiliario e o eclesiástico, e o non privilexiado, o pobo.
-
s
Nome que recibían cada un dos estados que concorrían ás Cortes nas Coroas de Castela e Aragón.
-
estamento de próceres
Corpo lexislativo establecido en España polo Estatuto Real de 1834, que estaba constituído polos membros da alta nobreza e as persoas designadas polo monarca.
-
estamento de procuradores
Corpo lexislativo establecido en España polo Estatuto Real de 1834. Os seus membros escollíanse por sufraxio censatario e só tiñan dereito de deliberación e petición.
-
s
Citas
- O estamento eclesiástico criticou a medida do goberno