enfebrecer

enfebrecer

febre

  1. v t

    Causar febre.

  2. v i

    Pasar a ter febre.

Conjugar
VERBO enfebrecer
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
enfebrezo
enfebreces
enfebrece
enfebrecemos
enfebrecedes
enfebrecen
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
enfebrecía
enfebrecías
enfebrecía
enfebreciamos
enfebreciades
enfebrecían
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
enfebrecín
enfebreciches
enfebreceu
enfebrecemos
enfebrecestes
enfebreceron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
enfebrecera
enfebreceras
enfebrecera
enfebreceramos
enfebrecerades
enfebreceran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
enfebrecerei
enfebrecerás
enfebrecerá
enfebreceremos
enfebreceredes
enfebrecerán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
enfebrecería
enfebrecerías
enfebrecería
enfebreceriamos
enfebreceriades
enfebrecerían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
enfebreza
enfebrezas
enfebreza
enfebrezamos
enfebrezades
enfebrezan
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
enfebrecese
enfebreceses
enfebrecese
enfebrecesemos
enfebrecesedes
enfebrecesen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
enfebrecer
enfebreceres
enfebrecer
enfebrecermos
enfebrecerdes
enfebreceren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
enfebrece
-
-
enfebrecede
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
enfebrecer
enfebreceres
enfebrecer
enfebrecermos
enfebrecerdes
enfebreceren
Xerundio enfebrecendo
Participio enfebrecido
enfebrecida
enfebrecidos
enfebrecidas