encordoar

encordoar

cordón

v t

Poñer un cordón ou cordóns a algunha cousa para suxeitala ou como adorno.

Palabras vecinas

encordado encordar encordio encordoar encornar encoro encorrear
Conjugar
VERBO encordoar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encordoo
encordoas
encordoa
encordoamos
encordoades
encordoan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encordoaba
encordoabas
encordoaba
encordoabamos
encordoabades
encordoaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encordoei
encordoaches
encordoou
encordoamos
encordoastes
encordoaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encordoara
encordoaras
encordoara
encordoaramos
encordoarades
encordoaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encordoarei
encordoarás
encordoará
encordoaremos
encordoaredes
encordoarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encordoaría
encordoarías
encordoaría
encordoariamos
encordoariades
encordoarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encordoe
encordoes
encordoe
encordoemos
encordoedes
encordoen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encordoase
encordoases
encordoase
encordoasemos
encordoasedes
encordoasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encordoar
encordoares
encordoar
encordoarmos
encordoardes
encordoaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
encordoa
-
-
encordoade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encordoar
encordoares
encordoar
encordoarmos
encordoardes
encordoaren
Xerundio encordoando
Participio encordoado
encordoada
encordoados
encordoadas