encordar

encordar

corda

  1. v t

    Poñer ou colocar cordas a un obxecto, especialmente a un instrumento musical.

  2. v t

    Atar ou suxeitar algo ou a alguén cunha corda, dándolle voltas ao seu redor.

  3. v t

    Realizar un encordado no proceso de cultivo do mexillón nas bateas.

Citas

  • Debes encordar a guitarra antes de que che rompa algunha corda, Tiven que encordar a raqueta de tenis
  • Encordárono a unha árbore para que non fuxira
Conjugar
VERBO encordar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encordo
encordas
encorda
encordamos
encordades
encordan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encordaba
encordabas
encordaba
encordabamos
encordabades
encordaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encordei
encordaches
encordou
encordamos
encordastes
encordaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encordara
encordaras
encordara
encordaramos
encordarades
encordaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encordarei
encordarás
encordará
encordaremos
encordaredes
encordarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encordaría
encordarías
encordaría
encordariamos
encordariades
encordarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encorde
encordes
encorde
encordemos
encordedes
encorden
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encordase
encordases
encordase
encordasemos
encordasedes
encordasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encordar
encordares
encordar
encordarmos
encordardes
encordaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
encorda
-
-
encordade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encordar
encordares
encordar
encordarmos
encordardes
encordaren
Xerundio encordando
Participio encordado
encordada
encordados
encordadas