encoifar

encoifar
v t

Cubrir as boias con algún material para que os barcos, cando as rozan, non sufran danos.

Conjugar
VERBO encoifar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encoifo
encoifas
encoifa
encoifamos
encoifades
encoifan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encoifaba
encoifabas
encoifaba
encoifabamos
encoifabades
encoifaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encoifei
encoifaches
encoifou
encoifamos
encoifastes
encoifaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encoifara
encoifaras
encoifara
encoifaramos
encoifarades
encoifaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encoifarei
encoifarás
encoifará
encoifaremos
encoifaredes
encoifarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encoifaría
encoifarías
encoifaría
encoifariamos
encoifariades
encoifarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encoife
encoifes
encoife
encoifemos
encoifedes
encoifen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encoifase
encoifases
encoifase
encoifasemos
encoifasedes
encoifasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encoifar
encoifares
encoifar
encoifarmos
encoifardes
encoifaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
encoifa
-
-
encoifade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
encoifar
encoifares
encoifar
encoifarmos
encoifardes
encoifaren
Xerundio encoifando
Participio encoifado
encoifada
encoifados
encoifadas