enarborar

Escoitar
enarborar

en- + arborar

v t

Levantar en alto unha bandeira ou outro elemento para que se vexa ben.

Ex: O director enarborou a nova bandeira no patio do colexio, Enarborou a bandeira da liberdade Ex: Enarborou un pao contra o seu inimigo

Sinónimos

arborar

Confrontaciones

izar

Citas

  • Enarborou un pao contra o seu inimigo
  • O director enarborou a nova bandeira no patio do colexio, Enarborou a bandeira da liberdade

Palabras vecinas

enantiótropo -pa enarar enarborado -da enarborar enartrose enarxita enaugadoiro
Conjugar
VERBO enarborar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enarboro
enarboras
enarbora
enarboramos
enarborades
enarboran
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enarboraba
enarborabas
enarboraba
enarborabamos
enarborabades
enarboraban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enarborei
enarboraches
enarborou
enarboramos
enarborastes
enarboraron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enarborara
enarboraras
enarborara
enarboraramos
enarborarades
enarboraran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enarborarei
enarborarás
enarborará
enarboraremos
enarboraredes
enarborarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enarboraría
enarborarías
enarboraría
enarborariamos
enarborariades
enarborarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enarbore
enarbores
enarbore
enarboremos
enarboredes
enarboren
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enarborase
enarborases
enarborase
enarborasemos
enarborasedes
enarborasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enarborar
enarborares
enarborar
enarborarmos
enarborardes
enarboraren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
enarbora
-
-
enarborade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enarborar
enarborares
enarborar
enarborarmos
enarborardes
enarboraren
Xerundio enarborando
Participio enarborado
enarborada
enarborados
enarboradas