izar

Escoitar
izar

fr hisser al hissen ‘elevar’

v t

Elevar algo no aire mediante cordas ou poleas, especialmente bandeiras ou velas.

Ex: Os mariñeiros izaron as velas un pouco antes de chegar a porto.

Citas

  • Os mariñeiros izaron as velas un pouco antes de chegar a porto.

Palabras vecinas

ixódico -ca ixolita ixolo izar j j J
Conjugar
VERBO izar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles izo
izas
iza
izamos
izades
izan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles izaba
izabas
izaba
izabamos
izabades
izaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles icei
izaches
izou
izamos
izastes
izaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles izara
izaras
izara
izaramos
izarades
izaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles izarei
izarás
izará
izaremos
izaredes
izarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles izaría
izarías
izaría
izariamos
izariades
izarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ice
ices
ice
icemos
icedes
icen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles izase
izases
izase
izasemos
izasedes
izasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles izar
izares
izar
izarmos
izardes
izaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
iza
-
-
izade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles izar
izares
izar
izarmos
izardes
izaren
Xerundio izando
Participio izado
izada
izados
izadas