empachar

empachar

fr empêcher ‘impedir’

  1. v t

    Causar indixestión.

  2. v i

    Sufrir indixestión.

Citas

  • A torta de crema empachouno
  • Nas vodas cómese tanto que empachas
Conjugar
VERBO empachar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
empacho
empachas
empacha
empachamos
empachades
empachan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
empachaba
empachabas
empachaba
empachabamos
empachabades
empachaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
empachei
empachaches
empachou
empachamos
empachastes
empacharon
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
empachara
empacharas
empachara
empacharamos
empacharades
empacharan
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
empacharei
empacharás
empachará
empacharemos
empacharedes
empacharán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
empacharía
empacharías
empacharía
empachariamos
empachariades
empacharían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
empache
empaches
empache
empachemos
empachedes
empachen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
empachase
empachases
empachase
empachasemos
empachasedes
empachasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
empachar
empachares
empachar
empacharmos
empachardes
empacharen

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
empacha
-
-
empachade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
empachar
empachares
empachar
empacharmos
empachardes
empacharen
Xerundio empachando
Participio empachado
empachada
empachados
empachadas