empacar

empacar

paca

v t

Dispoñer unha cousa formando unha paca. Tm abs.

Ex: Empacaron a herba seca antes que chovese, OBS: Nalgunhas construccións omítese o complemento e adquire valor absoluto, Hoxe empacan os do pazo e hai que lles ir axudar

Citas

  • Empacaron a herba seca antes que chovese , OBS: Nalgunhas construccións omítese o complemento e adquire valor absoluto, Hoxe empacan os do pazo e hai que lles ir axudar
Conjugar
VERBO empacar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
empaco
empacas
empaca
empacamos
empacades
empacan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
empacaba
empacabas
empacaba
empacabamos
empacabades
empacaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
empaquei
empacaches
empacou
empacamos
empacastes
empacaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
empacara
empacaras
empacara
empacaramos
empacarades
empacaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
empacarei
empacarás
empacará
empacaremos
empacaredes
empacarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
empacaría
empacarías
empacaría
empacariamos
empacariades
empacarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
empaque
empaques
empaque
empaquemos
empaquedes
empaquen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
empacase
empacases
empacase
empacasemos
empacasedes
empacasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
empacar
empacares
empacar
empacarmos
empacardes
empacaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
empaca
-
-
empacade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
empacar
empacares
empacar
empacarmos
empacardes
empacaren
Xerundio empacando
Participio empacado
empacada
empacados
empacadas