dilixencia

1. s f

   1. Calidade de dilixente.

   2. Coidado no cumprimento das obrigas.

2. s f

   Cousa ou acción que se fai para solucionar un asunto.

3. 1. s

      Acta que deixa constancia da maneira e circunstancias en que se executa un acordo ou unha decisión xudicial.

   2. s

      Manifestación de coñecemento que nun procedemento civil, penal ou administrativo, recolle a constancia dun feito concreto para que un órgano xudicial adopte a resolución que proceda.

   3. s

      Conxunto de actuacións que conforman un procedemento xudicial.

   4. dilixencias preliminares

      Actividades previas ao  proceso xudicial que o preparan para o inicio do mesmo.

   5. dilixencias previas

      Instrución previa das causas criminais, na fase anterior á que as mesmas se continúen por calquera das tramitacións procesais previstas.

4. s f

   Carruaxe grande que se empregou no transporte regular de viaxeiros e que recibiu este nome pola súa velocidade.

Confrontaciones

Citas

• A dilixencia de Andrés valeulle un ascenso na empresa
• Levoume toda a mañá facer todas as dilixencias que tiña pendentes
• No caso do narcotraficante lévanse todos os trámites cunha dilixencia extrema

Refranes

• A dilixencia aproveita ás veces máis cá ciencia.
• A dilixencia é nai da boa ventura.
• A dilixencia non quere preguiza nin quere paciencia.
• Ó feito non lle agrada o por facer.
• O feito vence ao por facer.
• O que has facer despois, faino agora.
• O que has facer hoxe non o deixes para mañá.
• O que has facer tarde, faino cedo.
• O que poidas facer hoxe, non o deixes para mañá.
• O que ten ansia non dorme nin descansa.
• Para o que has de facer non digas ¡Mañá!.
• Quen non ten a quen mande, érgase e ande.
• ¡Deus me dea apego ao traballo e o demais que o leve o diaño!