diaguita

1. adx

   Relativo ou pertencente aos diaguitas ou á súa lingua.

2. s [ETN/HIST ]

   Individuo do pobo diaguita.

3. s m pl [ETN/HIST ]

   Pobo amerindio que viviu, desde o s X no NO de Arxentina, agrupado en pequenas aldeas, en construcións de barro, palla, canas e madeiras e cultivaban millo, quínoa, papas, porotos e zapallos, ademais de algodón. A chegada dos conquistadores europeos ao seu territorio (1540), orixinou a súa desaparición.

4. s m [LING ]

   Lingua amerindia que falaba o pobo diaguita. Desapareceu no s XVII ao impoñerse o quechua.

Citas

• A cultura diaguita desapareceu como outras precolombinas